Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί τον τρίτο σε συχνότητα καρκίνο στους άντρες (10% των καρκίνων) και το δεύτερο στις γυναίκες (9,2%) με περίπου 1,4 εκατομμύρια νέα περιστατικά παγκοσμίως κατά το έτος 2012.

Από άποψη θνησιμότητας, κατατάσσεται τέταρτος παγκοσμίως μετά τον καρκίνο του πνεύμονα, του στομάχου και του ήπατος. Αυτή η αυξημένη επίπτωσή του τον καθιστά μείζονος σημασίας θέμα της χειρουργικής ογκολογίας.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου πλέον θεραπεύεται, αρκεί να διαγνωστεί σε πρώιμα στάδια. Ακόμα, όμως, και σε πιο προχωρημένο στάδιο, αν γίνει η σωστή αντιμετώπιση (η οποία περιλαμβάνει χειρουργείο και συμπληρωματικές θεραπείες ανάλογα την περίπτωση), το προσδόκιμο επιβίωσης είναι πολύ μεγάλο και ίσως μεγαλύτερο κι από 10ετία.

Θα πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι τη διαφορά την κάνει ο χειρουργός κι όχι οι άλλες θεραπείες, οι οποίες παίζουν συμπληρωματικό ρόλο στην αντιμετώπιση του καρκίνου του παχέος εντέρου.

 

Πού εντοπίζεται ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Το παχύ έντερο αποτελεί μία ανατομική δομή του ανθρωπινού σώματος, μήκους περίπου 6 μέτρων και συνδέει το λεπτό έντερο με τον πρωκτό. Ο καρκίνος μπορεί να εμφανιστεί σε όλο του μήκους του παχέος εντέρου. Πιο συχνά εντοπίζεται στο δεξί (ανιόν) κόλο, ενώ ακολουθούν σε συχνότητα το σιγμοειδές και το ορθό.

 

Ποιες είναι οι αιτίες πίσω από τον καρκίνο στο παχύ έντερο;

Συχνά η αιτιολογία για την εμφάνιση καρκίνου του εντέρου δεν είναι σαφής. Μία συνήθης πορεία στην ανάπτυξη καρκίνου, είναι αυτός να αρχίσει ως ένας πολύποδας (προκαρκινωματώδης κατάσταση), ο οποίος προοδευτικά εκφυλίζεται σε κακοήθη νεοπλασία.

Ωστόσο, έχουν ταυτοποιηθεί ορισμένα γονίδια, τα οποία σχετίζονται με την εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου. Αυτά είναι υπεύθυνα για δύο σύνδρομα, τα οποία είναι σχετικά σπάνια. Τα γονίδια αυτά κληρονομούνται από γενιά σε γενιά, ενώ δε συνεπάγονται αναπόφευκτη εμφάνιση καρκίνου. Αυτά είναι:

  • Οικογενής αδενωμάτωσης πολυποδίαση. Σχετίζεται με την εμφάνιση χιλιάδων πολυπόδων στο παχύ έντερο και τα άτομα που πάσχουν από αυτό, αν δε λάβουν θεραπεία, έχουν πολύ αυξημένη πιθανότητα για εμφάνιση καρκίνου πριν την ηλικία των 40 ετών.
  • Κληρονομούμενος μη πολυποδικός καρκίνος του παχέος εντέρου. Γνωστός και ως σύνδρομο Lynch, αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος και άλλων τύπων πριν την ηλικία των 50 ετών.

 

Ποιοι παράγοντες αυξάνουν την πιθανότητα για καρκίνο στο παχύ έντερο;

Παρά τη μη σαφή αιτιολογία ανάπτυξης καρκίνου στο παχύ έντερο, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα επίπτωσης της νόσου. Αυτοί είναι οι παρακάτω:

  • Ηλικία μεγαλύτερη των 50 ετών,
  • Αφρο-αμερικάνικη φυλή,
  • Ατομικό ιστορικό προηγούμενο καρκίνου ή πολύποδα στο παχύ έντερο,
  • Ατομικό ιστορικό καρκίνου ωοθηκών, ενδομητρίου ή μαστού,
  • Ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου (Νόσος Crohn, ελκώδης κολίτιδα),
  • Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου (εκτός από κληρονομική/ γενετική συσχέτιση, μπορεί να ευθύνεται έκθεση στους ίδιους περιβαλλοντικούς παράγοντες ή στον τρόπο ζωής),
  • Διατροφή χαμηλή σε φυτικές ίνες και υψηλή σε λίπος,
  • Καθιστικός τρόπος ζωής,
  • Διαβήτης,
  • Παχυσαρκία,
  • Κάπνισμα,
  • Αλκοόλ,
  • Ακτινοβολίες για αντιμετώπιση άλλου καρκίνου.

Ποια συμπτώματα μπορεί να είναι ανησυχητικά;

Τα συμπτώματα που μπορεί να εγείρουν υποψίες για πιθανή διάγνωση καρκίνου στο παχύ έντερο είναι τα παρακάτω:

  • Αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου,
  • Αίμα στα κόπρανα (ζωηρό κόκκινο ή μαύρα),
  • Διάρροια, δυσκοιλιότητα, αίσθημα ότι το έντερο δεν έχει αδειάσει,
  • Αλλαγή στο σχήμα των κοπράνων (πιο «στενά»),
  • Συχνοί πόνοι στην κοιλιά, «φούσκωμα», κράμπες,
  • Ανεξήγητη απώλεια βάρους,
  • Κόπωση,
  • Έμετοι.

Πώς γίνεται η διάγνωση για τον καρκίνο στο παχύ έντερο;

Η προσέγγιση του ιατρού στον καρκίνο του παχέος εντέρου γίνεται μέσα από πολλά πρίσματα και περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

  • Φυσική εξέταση- Ιστορικό όπως αναφέρθηκαν και ανωτέρω,
  • Δακτυλική εξέταση,
  • Εξέταση κοπράνων (ανίχνευση αίματος κατά την μικροσκόπηση),
  • Βαριούχος υποκλυσμός,
  • Κολονοσκόπηση,
  • Σιγμοειδοσκόπηση (παρόμοια με την κολονοσκόπηση, αλλά απεικόνιση μικρότερου μήκους του παχέος εντέρου),
  • Βιοψία.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι χρυσός κανόνας για τη διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου είναι η κολονοσκόπηση.

 

Ποια βήματα ακολουθώ μετά τη διάγνωση;

Μετά τη διάγνωση του καρκίνου στο παχύ έντερο, απαιτούνται μία σειρά περαιτέρω εξετάσεων προκειμένου να διασαφηνιστεί εάν ο καρκίνος είναι σε προχωρημένη μορφή ή σε αρχικό ακόμη στάδιο, γεγονός που θα καθορίσει μετά και την θεραπευτική προσέγγισή του.

Αυτές οι εξετάσεις είναι οι ακόλουθες:

  • Αξονική τομογραφία άνω-κάτω κοιλίας και θώρακα,
  • Μαγνητική τομογραφία κοιλίας,
  • PET scan (για την αναζήτηση καρκινικών κυττάρων στον οργανισμό),
  • Ακτινογραφία θώρακος,
  • Βιοψία λεμφαδένων,
  • Γενική αίματος (συγκεκριμένα αιμοσφαιρίνη, λευκά αιμοσφαίρια),
  • Εμβρυϊκό καρκινικό αντιγόνο (CEA) στο αίμα.

 

Ποια είναι τα στάδια του καρκίνου του παχέος εντέρου;

Τα στάδια είναι πέντε και είναι από 0 έως ΙV. Στο στάδιο 0 ή αλλιώς καρκίνο in situ βλέπουμε πως τα καρκινικά κύτταρα είναι εντοπισμένα στο βλεννογόνο του εντέρου. Καθώς αυξάνονται τα στάδια, μεγαλώνει και η διείσδυση του καρκίνου στο έντερο και φτάνει μέχρι το στάδιο IV όπου ο καρκίνος έχει δώσει μεταστάσεις σε άλλα όργανα.

Μετά τη διάγνωση, πρέπει να εμπλακούν πολλές ειδικότητες για τη σταδιοποίηση. Είναι μια πάθηση που χρειάζεται Ογκολογικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν εξ αρχής ιατροί όλων των εμπλεκόμενων ειδικοτήτων, όπως Ογκολόγος, Ακτινοδιαγνώστης, κ.λπ.

Πώς αντιμετωπίζεται ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Η αντιμετώπιση του καρκίνου μπορεί να γίνει ποικιλοτρόπως. Επιγραμματικά :

  • Χειρουργείο,
  • Καυτηριασμός με ραδιοσυχνότητες,
  • Κρυοχειρουργική,
  • Χημειοθεραπεία,
  • Ακτινοβολίες,
  • Στοχευμένη θεραπεία.

Η πιο συνήθης προσέγγιση είναι η χειρουργική η οποία μπορεί να συνοδεύεται ή όχι και από κάποια άλλη από τις προαναφερόμενες.

Σε αυτό παίζει σημαντικό ρόλο το σημείο στο οποίο εμφανίζεται η νόσος: Ο καρκίνος μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του εντέρου, είτε στο τυφλό, στη δεξιά μεριά του εντέρου, είτε το εγκάρσιο, στη μέση του, είτε στο σιγμοειδές, στην αριστερή πλευρά, είτε στο ορθό.

Ενδεικτικά, ο καρκίνος του ορθού, χρειάζεται ειδική αντιμετώπιση. Όταν εντοπιστεί καρκίνος στο διάστημα από τον πρωκτό μέχρι και περίπου 20 εκατοστά προς τα μέσα και κατά μήκος του ορθού, απαιτείται πρώτα χημειοθεραπεία και ίσως ακτινοθεραπεία και μετά χειρουργική επέμβαση.

 

Ποιες τεχνικές αφορά το χειρουργείο;

Η χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου στο παχύ έντερο περιλαμβάνει τις ακόλουθες τεχνικές:

  • Τοπική εξαίρεση του όγκου. Αν ο καρκίνος βρίσκεται σε αρχικό στάδιο τότε είναι δυνατή η εκτομή του όγκου κατά την κολονοσκόπηση χωρίς να χρειαστεί ο ασθενής να υποβληθεί σε χειρουργείο κοιλιάς. Αυτή η λύση είναι συχνή για πολύποδες οι οποίοι μετά στέλνονται για βιοψία για να ταυτοποιηθεί η καλοήθεια ή κακοήθειά τους.
  • Κολεκτομή με αναστόμωση. Πραγματοποιείται σε μεγαλύτερου σταδίου καρκίνους και περιλαμβάνει την εξαίρεση ενός τμήματος του εντέρου (και κάποιων λεμφαδένων) και τη συρραφή των δύο άκρων που μένουν.
  • Κολεκτομή με στομία. Εάν δεν είναι δυνατή η ένωση των δύο τμημάτων του εντέρου μετά την εκτομή της πάσχουσας περιοχής, δημιουργεί ο χειρουργός μία στομία, δηλαδή μια τρύπα στην κοιλιά από την οποία προβάλλει η μία έλικα του εντέρου ενώ η άλλη συρράπτεται. Στη στομία προσαρμόζεται ειδικό σακουλάκι όπου συλλέγονται τα κόπρανα. Η στομία μπορεί να είναι μόνιμη ή προσωρινή.

 

Σημαντικά σημεία των κατευθυντήριων οδηγιών

Οι διεθνώς εφαρμοζόμενες κατευθυντήριες οδηγίες από τα μεγαλύτερα ιατρικά ινστιτούτα παγκοσμίως περιλαμβάνουν τα παρακάτω σημεία:

  • Αν η κατάσταση του ασθενούς το επιτρέπει, η λαπαροσκοπική προσέγγιση αποτελεί εναλλακτική της ανοικτής.
  • Επικουρική χημειοθεραπεία (δηλαδή χημειοθεραπεία πριν την πραγματοποίηση του χειρουργείου) σε στάδιο ΙΙ και ΙΙΙ.

Υπάρχουν προγνωστικοί παράγοντες που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας;

Ναι. Φαίνεται πως ορισμένοι παράγοντες επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα. Αυτοί είναι :

  • Το στάδιο του καρκίνου (αν είναι εστιασμένος ή έχει προχωρήσει σε όλο του βάθους του εντέρου ή ακόμη να έχει δώσει μεταστάσεις σε λεμφαδένες ή σε άλλους ιστούς): όσο μεγαλύτερο το στάδιο τόσο δυσχερέστερη η αντιμετώπιση.
  • Αν ο καρκίνος έχει αποφράξει το έντερο ή έχει δημιουργήσει κάποια τρύπα.
  • Αν έχουν παραμείνει καρκινικά κύτταρα μετά την χειρουργική εκτομή του καρκίνου.
  • Αν ο καρκίνος είναι υποτροπιάζων.
  • Η γενικότερη υγεία του ασθενούς.

 

Παρακολούθηση μετά το χειρουργείο

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες, ισχύουν τα ακόλουθα:

  • Έναρξη παρακολούθησης σε τακτική βάση 4-6 εβδομάδες μετά το χειρουργείο
  • Τουλάχιστον 2 αξονικές τομογραφίες θώρακα, κοιλίες και πυέλου μέσα στα 3 πρώτα χρόνια μετεγχειρητικά
  • Τακτική μέτρηση του εμβρυϊκού καρκινικού αντιγόνου στο αίμα τουλάχιστον κάθε 6 μήνες για τα 3 πρώτα χρόνια
  • Κολονοσκόπηση 1 χρόνο μετά το χειρουργείο. Εάν είναι φυσιολογική, επανάληψη μετά από 5 έτη.
  • Επανεξέταση εάν υπήρχε κλινική, ακτινολογική ή βιοχημική υποψία υποτροπής της νόσου.
  • Διακοπή παρακολούθησης όταν οι εξετάσεις δεν ξεπερνούν το όφελος που προσφέρουν ή όταν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχτεί περαιτέρω θεραπεία.

 

Μπορεί να προληφθεί ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Το μεγαλύτερο και πιο αποτελεσματικό όπλο πρόληψης έναντι του καρκίνου στο παχύ έντερο είναι η κολονοσκόπηση, μια εξέταση που τα έχει απλοποιηθεί πολύ και είναι εντελώς ανώδυνη.

Το πρώτο που θα ακούσει ένας ασθενής έπειτα από μια κολονοσκόπηση, είναι ότι έχει έναν πολύποδα, μια φλεγμονή ή ένα μόρφωμα στο έντερο. Οι πολύποδες πρέπει να αφαιρούνται για να μην εξελίσσονται σε καρκίνο.

Όσο πιο άμεσα κάνει κάποιος κολονοσκόπηση, τόσο πιο έγκαιρα μπορεί να διαγνώσει έναν πολύποδα που μπορεί να εξελιχθεί σε κακοήθεια και τόσο πιο εύκολα μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Όσο πιο νωρίς τόσο πιο καλά.

Σύμφωνα με τις πιο σύγχρονες και επικαιροποιημένες κατευθυντήριες οδηγίες, οι άνδρες οφείλουν να κάνουν κολονοσκόπηση το αργότερο στην ηλικία των 45, ειδικά αν υπάρχει ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου στην οικογένειά τους.

Γενικότερα, μετά την ηλικία των 50 ετών, οι άντρες και οι γυναίκες μέτριου κινδύνου οφείλουν να κάνουν σε προληπτική βάση ένα από τα ακόλουθα:

  • Εξετάσεις για ανίχνευση πολυπόδων και καρκίνου,
  • Σιγμοειδοσκόπηση κάθε 5 έτη,
  • Κολονοσκόπηση κάθε 10 έτη,
  • Βαριούχο υποκλυσμό κάθε 5 έτη,
  • Ψηφιακή κολονοσκόπηση με χρήση αξονικού τομογράφου κάθε 5 έτη,
  • Εξετάσεις για ανίχνευση καρκίνου,
  • Εξέταση κοπράνων (ανίχνευση αίματος κατά την μικροσκόπηση) κάθε έτος,
  • Ανοσοϊστοχημική εξέταση κοπράνων κάθε έτος,
  • Εξέταση DNA κοπράνων κάθε 5 έτη.

 

Γιατί να επιλέξω τον Δρ. Ηλία;

Ο Δρ. Ηλίας διαθέτει τεράστια εμπειρία και μεγάλη εξειδίκευση στην εφαρμογή των πλέον σύγχρονων και ελάχιστα επεμβατικών λαπαροσκοπικών και μη τεχνικών, καθώς και με τη χρήση του ρομποτικού συστήματος da Vinci, για την αντιμετώπιση του καρκίνου στο παχύ έντερο και ιδιαίτερα του καρκίνου στο ορθό.

Σχετικά Άρθρα

  • Λαπαροσκοπική κολεκτομή: Το μέλλον στη χειρουργική του παχέος εντέρου

    Λαπαροσκοπική κολεκτομή: Το μέλλον στη χειρουργική του παχέος εντέρου

    Η λαπαροσκοπική χειρουργική αποτελεί μια πραγματική επανάσταση στην ιατρική, η οποία ανοίγει νέους ορίζοντες στη αντιμετώπιση σχεδόν όλων των παθήσεων του παχέος εντέρου, εξασφαλίζοντας υψηλότατα ποσοστά επιτυχίας, ταχύτερη ανάρρωση, σημαντικά λιγότερη ταλαιπωρία και ελαχιστοποιημένο κίνδυνο επιπλοκών για τον ασθενή. Οι παθήσεις του παχέος εντέρου, από την εκκολπωμάτωση και την ελκώδη κολίτιδα μέχρι τον καρκίνο, αποτελούν... Διαβάστε περισσότερα

  • Άλλα… κόλπα στην αντιμετώπιση της Εκκολπωματίτιδας

    Άλλα… κόλπα στην αντιμετώπιση της Εκκολπωματίτιδας

    Τον πλέον σύντομο, ασφαλή και ανώδυνο δρόμο προς μια φυσιολογική ζωή έρχεται να προσφέρει η λαπαροσκοπική χειρουργική στους χιλιάδες ασθενείς που πάσχουν από εκκολπωματίτιδα, μια από τις πλέον συχνές παθήσεις του παχέος εντέρου. Απόρροια του τρόπου ζωής και των κακών διατροφικών συνηθειών που έχουν επικρατήσει στις δυτικές κοινωνίες, η εκκολπωματίτιδα του παχέος εντέρου έχει μπει... Διαβάστε περισσότερα

  • Βουβωνοκήλη: Άμεση αποκατάσταση χωρίς ταλαιπωρία

    Βουβωνοκήλη: Άμεση αποκατάσταση χωρίς ταλαιπωρία

    Μια από τις συχνότερες αιτίες εισαγωγής στο χειρουργείο μπορεί χάρη στην εξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής να αντιμετωπιστεί ενδοσκοπικά με τον πλέον ανώδυνο, αναίμακτο και άμεσο τρόπο. Ο λόγος για τη βουβωνοκήλη, η οποία αποτελεί τη συνηθέστερη μορφή κήλης και ταλαιπωρεί κάθε χρόνο εκατομμύρια ασθενείς σε όλον τον πλανήτη. Βουβωνοκήλη ονομάζεται η πρόπτωση μέρους του εντέρου... Διαβάστε περισσότερα

  • Ενδοσκοπική επανάσταση στη θεραπεία της βουβωνοκήλης

    Ενδοσκοπική επανάσταση στη θεραπεία της βουβωνοκήλης

    Η ενδοσκοπική τεχνική έχει φέρει μια πραγματική επανάσταση στη χειρουργική αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης, η οποία πλέον αποκαθίσταται με τον πλέον αναίμακτο, ανώδυνο και αισθητικά άρτιο τρόπο, εξαλείφοντας τον κίνδυνο υποτροπών και διασφαλίζοντας την ταχύτερη επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες. Αν αμεληθεί, η βουβωνοκήλη μπορεί να οδηγήσει σε διάτρηση του εντέρου και περιτονίτιδα θέτοντας σε κίνδυνο τη... Διαβάστε περισσότερα

Σχετικά Βίντεο

ΓΕΝΙΚΑ

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί τον τρίτο σε συχνότητα καρκίνο στους άντρες (10% των καρκίνων) και το δεύτερο στις γυναίκες (9,2%) με περίπου 1,4 εκατομμύρια νέα περιστατικά παγκοσμίως κατά το έτος 2012.

Από άποψη θνησιμότητας, κατατάσσεται τέταρτος παγκοσμίως μετά τον καρκίνο του πνεύμονα, του στομάχου και του ήπατος. Αυτή η αυξημένη επίπτωσή του τον καθιστά μείζονος σημασίας θέμα της χειρουργικής ογκολογίας.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου πλέον θεραπεύεται, αρκεί να διαγνωστεί σε πρώιμα στάδια. Ακόμα, όμως, και σε πιο προχωρημένο στάδιο, αν γίνει η σωστή αντιμετώπιση (η οποία περιλαμβάνει χειρουργείο και συμπληρωματικές θεραπείες ανάλογα την περίπτωση), το προσδόκιμο επιβίωσης είναι πολύ μεγάλο και ίσως μεγαλύτερο κι από 10ετία.

Θα πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι τη διαφορά την κάνει ο χειρουργός κι όχι οι άλλες θεραπείες, οι οποίες παίζουν συμπληρωματικό ρόλο στην αντιμετώπιση του καρκίνου του παχέος εντέρου.

 

Πού εντοπίζεται ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Το παχύ έντερο αποτελεί μία ανατομική δομή του ανθρωπινού σώματος, μήκους περίπου 6 μέτρων και συνδέει το λεπτό έντερο με τον πρωκτό. Ο καρκίνος μπορεί να εμφανιστεί σε όλο του μήκους του παχέος εντέρου. Πιο συχνά εντοπίζεται στο δεξί (ανιόν) κόλο, ενώ ακολουθούν σε συχνότητα το σιγμοειδές και το ορθό.

 

Ποιες είναι οι αιτίες πίσω από τον καρκίνο στο παχύ έντερο;

Συχνά η αιτιολογία για την εμφάνιση καρκίνου του εντέρου δεν είναι σαφής. Μία συνήθης πορεία στην ανάπτυξη καρκίνου, είναι αυτός να αρχίσει ως ένας πολύποδας (προκαρκινωματώδης κατάσταση), ο οποίος προοδευτικά εκφυλίζεται σε κακοήθη νεοπλασία.

Ωστόσο, έχουν ταυτοποιηθεί ορισμένα γονίδια, τα οποία σχετίζονται με την εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου. Αυτά είναι υπεύθυνα για δύο σύνδρομα, τα οποία είναι σχετικά σπάνια. Τα γονίδια αυτά κληρονομούνται από γενιά σε γενιά, ενώ δε συνεπάγονται αναπόφευκτη εμφάνιση καρκίνου. Αυτά είναι:

  • Οικογενής αδενωμάτωσης πολυποδίαση. Σχετίζεται με την εμφάνιση χιλιάδων πολυπόδων στο παχύ έντερο και τα άτομα που πάσχουν από αυτό, αν δε λάβουν θεραπεία, έχουν πολύ αυξημένη πιθανότητα για εμφάνιση καρκίνου πριν την ηλικία των 40 ετών.
  • Κληρονομούμενος μη πολυποδικός καρκίνος του παχέος εντέρου. Γνωστός και ως σύνδρομο Lynch, αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος και άλλων τύπων πριν την ηλικία των 50 ετών.

 

Ποιοι παράγοντες αυξάνουν την πιθανότητα για καρκίνο στο παχύ έντερο;

Παρά τη μη σαφή αιτιολογία ανάπτυξης καρκίνου στο παχύ έντερο, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα επίπτωσης της νόσου. Αυτοί είναι οι παρακάτω:

  • Ηλικία μεγαλύτερη των 50 ετών,
  • Αφρο-αμερικάνικη φυλή,
  • Ατομικό ιστορικό προηγούμενο καρκίνου ή πολύποδα στο παχύ έντερο,
  • Ατομικό ιστορικό καρκίνου ωοθηκών, ενδομητρίου ή μαστού,
  • Ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου (Νόσος Crohn, ελκώδης κολίτιδα),
  • Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου (εκτός από κληρονομική/ γενετική συσχέτιση, μπορεί να ευθύνεται έκθεση στους ίδιους περιβαλλοντικούς παράγοντες ή στον τρόπο ζωής),
  • Διατροφή χαμηλή σε φυτικές ίνες και υψηλή σε λίπος,
  • Καθιστικός τρόπος ζωής,
  • Διαβήτης,
  • Παχυσαρκία,
  • Κάπνισμα,
  • Αλκοόλ,
  • Ακτινοβολίες για αντιμετώπιση άλλου καρκίνου.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ - ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Ποια συμπτώματα μπορεί να είναι ανησυχητικά;

Τα συμπτώματα που μπορεί να εγείρουν υποψίες για πιθανή διάγνωση καρκίνου στο παχύ έντερο είναι τα παρακάτω:

  • Αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου,
  • Αίμα στα κόπρανα (ζωηρό κόκκινο ή μαύρα),
  • Διάρροια, δυσκοιλιότητα, αίσθημα ότι το έντερο δεν έχει αδειάσει,
  • Αλλαγή στο σχήμα των κοπράνων (πιο «στενά»),
  • Συχνοί πόνοι στην κοιλιά, «φούσκωμα», κράμπες,
  • Ανεξήγητη απώλεια βάρους,
  • Κόπωση,
  • Έμετοι.

Πώς γίνεται η διάγνωση για τον καρκίνο στο παχύ έντερο;

Η προσέγγιση του ιατρού στον καρκίνο του παχέος εντέρου γίνεται μέσα από πολλά πρίσματα και περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

  • Φυσική εξέταση- Ιστορικό όπως αναφέρθηκαν και ανωτέρω,
  • Δακτυλική εξέταση,
  • Εξέταση κοπράνων (ανίχνευση αίματος κατά την μικροσκόπηση),
  • Βαριούχος υποκλυσμός,
  • Κολονοσκόπηση,
  • Σιγμοειδοσκόπηση (παρόμοια με την κολονοσκόπηση, αλλά απεικόνιση μικρότερου μήκους του παχέος εντέρου),
  • Βιοψία.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι χρυσός κανόνας για τη διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου είναι η κολονοσκόπηση.

 

Ποια βήματα ακολουθώ μετά τη διάγνωση;

Μετά τη διάγνωση του καρκίνου στο παχύ έντερο, απαιτούνται μία σειρά περαιτέρω εξετάσεων προκειμένου να διασαφηνιστεί εάν ο καρκίνος είναι σε προχωρημένη μορφή ή σε αρχικό ακόμη στάδιο, γεγονός που θα καθορίσει μετά και την θεραπευτική προσέγγισή του.

Αυτές οι εξετάσεις είναι οι ακόλουθες:

  • Αξονική τομογραφία άνω-κάτω κοιλίας και θώρακα,
  • Μαγνητική τομογραφία κοιλίας,
  • PET scan (για την αναζήτηση καρκινικών κυττάρων στον οργανισμό),
  • Ακτινογραφία θώρακος,
  • Βιοψία λεμφαδένων,
  • Γενική αίματος (συγκεκριμένα αιμοσφαιρίνη, λευκά αιμοσφαίρια),
  • Εμβρυϊκό καρκινικό αντιγόνο (CEA) στο αίμα.

 

Ποια είναι τα στάδια του καρκίνου του παχέος εντέρου;

Τα στάδια είναι πέντε και είναι από 0 έως ΙV. Στο στάδιο 0 ή αλλιώς καρκίνο in situ βλέπουμε πως τα καρκινικά κύτταρα είναι εντοπισμένα στο βλεννογόνο του εντέρου. Καθώς αυξάνονται τα στάδια, μεγαλώνει και η διείσδυση του καρκίνου στο έντερο και φτάνει μέχρι το στάδιο IV όπου ο καρκίνος έχει δώσει μεταστάσεις σε άλλα όργανα.

Μετά τη διάγνωση, πρέπει να εμπλακούν πολλές ειδικότητες για τη σταδιοποίηση. Είναι μια πάθηση που χρειάζεται Ογκολογικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν εξ αρχής ιατροί όλων των εμπλεκόμενων ειδικοτήτων, όπως Ογκολόγος, Ακτινοδιαγνώστης, κ.λπ.

ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

Πώς αντιμετωπίζεται ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Η αντιμετώπιση του καρκίνου μπορεί να γίνει ποικιλοτρόπως. Επιγραμματικά :

  • Χειρουργείο,
  • Καυτηριασμός με ραδιοσυχνότητες,
  • Κρυοχειρουργική,
  • Χημειοθεραπεία,
  • Ακτινοβολίες,
  • Στοχευμένη θεραπεία.

Η πιο συνήθης προσέγγιση είναι η χειρουργική η οποία μπορεί να συνοδεύεται ή όχι και από κάποια άλλη από τις προαναφερόμενες.

Σε αυτό παίζει σημαντικό ρόλο το σημείο στο οποίο εμφανίζεται η νόσος: Ο καρκίνος μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του εντέρου, είτε στο τυφλό, στη δεξιά μεριά του εντέρου, είτε το εγκάρσιο, στη μέση του, είτε στο σιγμοειδές, στην αριστερή πλευρά, είτε στο ορθό.

Ενδεικτικά, ο καρκίνος του ορθού, χρειάζεται ειδική αντιμετώπιση. Όταν εντοπιστεί καρκίνος στο διάστημα από τον πρωκτό μέχρι και περίπου 20 εκατοστά προς τα μέσα και κατά μήκος του ορθού, απαιτείται πρώτα χημειοθεραπεία και ίσως ακτινοθεραπεία και μετά χειρουργική επέμβαση.

 

Ποιες τεχνικές αφορά το χειρουργείο;

Η χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου στο παχύ έντερο περιλαμβάνει τις ακόλουθες τεχνικές:

  • Τοπική εξαίρεση του όγκου. Αν ο καρκίνος βρίσκεται σε αρχικό στάδιο τότε είναι δυνατή η εκτομή του όγκου κατά την κολονοσκόπηση χωρίς να χρειαστεί ο ασθενής να υποβληθεί σε χειρουργείο κοιλιάς. Αυτή η λύση είναι συχνή για πολύποδες οι οποίοι μετά στέλνονται για βιοψία για να ταυτοποιηθεί η καλοήθεια ή κακοήθειά τους.
  • Κολεκτομή με αναστόμωση. Πραγματοποιείται σε μεγαλύτερου σταδίου καρκίνους και περιλαμβάνει την εξαίρεση ενός τμήματος του εντέρου (και κάποιων λεμφαδένων) και τη συρραφή των δύο άκρων που μένουν.
  • Κολεκτομή με στομία. Εάν δεν είναι δυνατή η ένωση των δύο τμημάτων του εντέρου μετά την εκτομή της πάσχουσας περιοχής, δημιουργεί ο χειρουργός μία στομία, δηλαδή μια τρύπα στην κοιλιά από την οποία προβάλλει η μία έλικα του εντέρου ενώ η άλλη συρράπτεται. Στη στομία προσαρμόζεται ειδικό σακουλάκι όπου συλλέγονται τα κόπρανα. Η στομία μπορεί να είναι μόνιμη ή προσωρινή.

 

Σημαντικά σημεία των κατευθυντήριων οδηγιών

Οι διεθνώς εφαρμοζόμενες κατευθυντήριες οδηγίες από τα μεγαλύτερα ιατρικά ινστιτούτα παγκοσμίως περιλαμβάνουν τα παρακάτω σημεία:

  • Αν η κατάσταση του ασθενούς το επιτρέπει, η λαπαροσκοπική προσέγγιση αποτελεί εναλλακτική της ανοικτής.
  • Επικουρική χημειοθεραπεία (δηλαδή χημειοθεραπεία πριν την πραγματοποίηση του χειρουργείου) σε στάδιο ΙΙ και ΙΙΙ.

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Υπάρχουν προγνωστικοί παράγοντες που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας;

Ναι. Φαίνεται πως ορισμένοι παράγοντες επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα. Αυτοί είναι :

  • Το στάδιο του καρκίνου (αν είναι εστιασμένος ή έχει προχωρήσει σε όλο του βάθους του εντέρου ή ακόμη να έχει δώσει μεταστάσεις σε λεμφαδένες ή σε άλλους ιστούς): όσο μεγαλύτερο το στάδιο τόσο δυσχερέστερη η αντιμετώπιση.
  • Αν ο καρκίνος έχει αποφράξει το έντερο ή έχει δημιουργήσει κάποια τρύπα.
  • Αν έχουν παραμείνει καρκινικά κύτταρα μετά την χειρουργική εκτομή του καρκίνου.
  • Αν ο καρκίνος είναι υποτροπιάζων.
  • Η γενικότερη υγεία του ασθενούς.

 

Παρακολούθηση μετά το χειρουργείο

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες, ισχύουν τα ακόλουθα:

  • Έναρξη παρακολούθησης σε τακτική βάση 4-6 εβδομάδες μετά το χειρουργείο
  • Τουλάχιστον 2 αξονικές τομογραφίες θώρακα, κοιλίες και πυέλου μέσα στα 3 πρώτα χρόνια μετεγχειρητικά
  • Τακτική μέτρηση του εμβρυϊκού καρκινικού αντιγόνου στο αίμα τουλάχιστον κάθε 6 μήνες για τα 3 πρώτα χρόνια
  • Κολονοσκόπηση 1 χρόνο μετά το χειρουργείο. Εάν είναι φυσιολογική, επανάληψη μετά από 5 έτη.
  • Επανεξέταση εάν υπήρχε κλινική, ακτινολογική ή βιοχημική υποψία υποτροπής της νόσου.
  • Διακοπή παρακολούθησης όταν οι εξετάσεις δεν ξεπερνούν το όφελος που προσφέρουν ή όταν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχτεί περαιτέρω θεραπεία.

 

Μπορεί να προληφθεί ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Το μεγαλύτερο και πιο αποτελεσματικό όπλο πρόληψης έναντι του καρκίνου στο παχύ έντερο είναι η κολονοσκόπηση, μια εξέταση που τα έχει απλοποιηθεί πολύ και είναι εντελώς ανώδυνη.

Το πρώτο που θα ακούσει ένας ασθενής έπειτα από μια κολονοσκόπηση, είναι ότι έχει έναν πολύποδα, μια φλεγμονή ή ένα μόρφωμα στο έντερο. Οι πολύποδες πρέπει να αφαιρούνται για να μην εξελίσσονται σε καρκίνο.

Όσο πιο άμεσα κάνει κάποιος κολονοσκόπηση, τόσο πιο έγκαιρα μπορεί να διαγνώσει έναν πολύποδα που μπορεί να εξελιχθεί σε κακοήθεια και τόσο πιο εύκολα μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Όσο πιο νωρίς τόσο πιο καλά.

Σύμφωνα με τις πιο σύγχρονες και επικαιροποιημένες κατευθυντήριες οδηγίες, οι άνδρες οφείλουν να κάνουν κολονοσκόπηση το αργότερο στην ηλικία των 45, ειδικά αν υπάρχει ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου στην οικογένειά τους.

Γενικότερα, μετά την ηλικία των 50 ετών, οι άντρες και οι γυναίκες μέτριου κινδύνου οφείλουν να κάνουν σε προληπτική βάση ένα από τα ακόλουθα:

  • Εξετάσεις για ανίχνευση πολυπόδων και καρκίνου,
  • Σιγμοειδοσκόπηση κάθε 5 έτη,
  • Κολονοσκόπηση κάθε 10 έτη,
  • Βαριούχο υποκλυσμό κάθε 5 έτη,
  • Ψηφιακή κολονοσκόπηση με χρήση αξονικού τομογράφου κάθε 5 έτη,
  • Εξετάσεις για ανίχνευση καρκίνου,
  • Εξέταση κοπράνων (ανίχνευση αίματος κατά την μικροσκόπηση) κάθε έτος,
  • Ανοσοϊστοχημική εξέταση κοπράνων κάθε έτος,
  • Εξέταση DNA κοπράνων κάθε 5 έτη.

 

Γιατί να επιλέξω τον Δρ. Ηλία;

Ο Δρ. Ηλίας διαθέτει τεράστια εμπειρία και μεγάλη εξειδίκευση στην εφαρμογή των πλέον σύγχρονων και ελάχιστα επεμβατικών λαπαροσκοπικών και μη τεχνικών, καθώς και με τη χρήση του ρομποτικού συστήματος da Vinci, για την αντιμετώπιση του καρκίνου στο παχύ έντερο και ιδιαίτερα του καρκίνου στο ορθό.

ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ

Σχετικά Άρθρα

  • Λαπαροσκοπική κολεκτομή: Το μέλλον στη χειρουργική του παχέος εντέρου

    Λαπαροσκοπική κολεκτομή: Το μέλλον στη χειρουργική του παχέος εντέρου

    Η λαπαροσκοπική χειρουργική αποτελεί μια πραγματική επανάσταση στην ιατρική, η οποία ανοίγει νέους ορίζοντες στη αντιμετώπιση σχεδόν όλων των παθήσεων του παχέος εντέρου, εξασφαλίζοντας υψηλότατα ποσοστά επιτυχίας, ταχύτερη ανάρρωση, σημαντικά λιγότερη ταλαιπωρία και ελαχιστοποιημένο κίνδυνο επιπλοκών για τον ασθενή. Οι παθήσεις του παχέος εντέρου, από την εκκολπωμάτωση και την ελκώδη κολίτιδα μέχρι τον καρκίνο, αποτελούν... Διαβάστε περισσότερα

  • Άλλα… κόλπα στην αντιμετώπιση της Εκκολπωματίτιδας

    Άλλα… κόλπα στην αντιμετώπιση της Εκκολπωματίτιδας

    Τον πλέον σύντομο, ασφαλή και ανώδυνο δρόμο προς μια φυσιολογική ζωή έρχεται να προσφέρει η λαπαροσκοπική χειρουργική στους χιλιάδες ασθενείς που πάσχουν από εκκολπωματίτιδα, μια από τις πλέον συχνές παθήσεις του παχέος εντέρου. Απόρροια του τρόπου ζωής και των κακών διατροφικών συνηθειών που έχουν επικρατήσει στις δυτικές κοινωνίες, η εκκολπωματίτιδα του παχέος εντέρου έχει μπει... Διαβάστε περισσότερα

  • Βουβωνοκήλη: Άμεση αποκατάσταση χωρίς ταλαιπωρία

    Βουβωνοκήλη: Άμεση αποκατάσταση χωρίς ταλαιπωρία

    Μια από τις συχνότερες αιτίες εισαγωγής στο χειρουργείο μπορεί χάρη στην εξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής να αντιμετωπιστεί ενδοσκοπικά με τον πλέον ανώδυνο, αναίμακτο και άμεσο τρόπο. Ο λόγος για τη βουβωνοκήλη, η οποία αποτελεί τη συνηθέστερη μορφή κήλης και ταλαιπωρεί κάθε χρόνο εκατομμύρια ασθενείς σε όλον τον πλανήτη. Βουβωνοκήλη ονομάζεται η πρόπτωση μέρους του εντέρου... Διαβάστε περισσότερα

  • Ενδοσκοπική επανάσταση στη θεραπεία της βουβωνοκήλης

    Ενδοσκοπική επανάσταση στη θεραπεία της βουβωνοκήλης

    Η ενδοσκοπική τεχνική έχει φέρει μια πραγματική επανάσταση στη χειρουργική αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης, η οποία πλέον αποκαθίσταται με τον πλέον αναίμακτο, ανώδυνο και αισθητικά άρτιο τρόπο, εξαλείφοντας τον κίνδυνο υποτροπών και διασφαλίζοντας την ταχύτερη επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες. Αν αμεληθεί, η βουβωνοκήλη μπορεί να οδηγήσει σε διάτρηση του εντέρου και περιτονίτιδα θέτοντας σε κίνδυνο τη... Διαβάστε περισσότερα

Σχετικά Βίντεο

Στοιχεία Επικοινωνίας

  • Αιμορροΐδες

    Γνωστή στο ευρύ κοινό ως «αιμορροΐδες», η αιμορροϊδοπάθεια ταλαιπωρεί σήμερα σχεδόν έναν στους τρεις ανθρώπους στον πλανήτη, επηρεάζοντας...
    Διαβάστε Περισσότερα
  • Κήλες

    Οι κήλες αποτελούν την πιο συχνή αιτία εισαγωγής στο χειρουργείο. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται πάνω από 15 εκατομμύρια...
    Διαβάστε Περισσότερα
  • Πέτρα στη χολή

    Χολολιθίαση, ή κοινώς μιλώντας, πέτρες στην χολή, είναι μια παθολογία που χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό μικρών λίθων εντός της χοληδόχου...
    Διαβάστε Περισσότερα
  • Κύστη Κόκκυγος

    Η κύστη κόκκυγος είναι μία συχνή πάθηση που προσβάλλει κατά κανόνα νέους ανθρώπους και μέχρι πρότινος αποτελούσε συνώνυμο της...
    Διαβάστε Περισσότερα