Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρει την παχυσαρκία ως πραγματική νόσο µε σοβαρότατες επιπτώσεις στην υγεία, στην ικανότητα προς εργασία, στην κοινωνικότητα, καθώς επίσης στην ποιότητα και διάρκεια ζωής του παχύσαρκου ατόμου.

Η παχυσαρκία έχει λάβει πλέον διαστάσεις πανδημίας και στην Ελλάδα, καθώς αφορά σχεδόν το 20% του συνολικού ενήλικου πληθυσμού της χώρας!

Είναι μια επικίνδυνη νόσος, η οποία συνδέεται με έναν μεγάλο αριθμό άλλων παθήσεων όπως η αρτηριακή υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης, η άπνοια ύπνου και πολλές άλλες.

Οι κατά καιρούς απόπειρες φαρμακευτικής προσέγγισής της αποδείχθηκαν απρόσφορες με αποτέλεσμα ο ασθενής να περιορίζεται σε αλλαγές του τρόπου διατροφής και ζωής που δεν μπορεί να διατηρήσει.

Τα φτωχά αποτελέσματα των φαρμακευτικών και διατροφικών αγωγών έχουν αναδείξει πλέον τα βαριατρικά χειρουργεία ως χρυσό κανόνα για την αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας.

Τι είναι η βαριατρική χειρουργική;

Βαριατρική χειρουργική ή χειρουργική της παχυσαρκίας είναι ένας όρος που αναφέρεται σε μία σειρά επεμβάσεων, οι οποίες πραγματοποιούνται με σκοπό:

  • την απώλεια βάρους,
  • Τη διατήρηση του αποτελέσματος σε βάθος χρόνου,
  • Την καλή ποιότητα ζωής.

Σημείο αναφοράς αυτών των χειρουργείων είναι η αλλαγή της ανατομίας ή της φυσιολογίας του γαστρεντερικού συστήματος.

Κατά αυτόν τον τρόπο, τα βαριατρικά χειρουργεία ταξινομούνται σε:

  • δυσαπορροφητικά (τελικό αποτέλεσμα η μειωμένη απορρόφηση των συστατικών της τροφής),
  • περιοριστικά (τελικό αποτέλεσμα η μειωμένη χωρητικότητα του στομάχου για τροφή) και
  • μικτού τύπου (δυσαπορροφητικά και περιοριστικά, ταυτόχρονα).

 

Γιατί να «χειρουργήσω την παχυσαρκία»;

Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας όχι μόνο δεν αποτελεί υπερβολική προσέγγιση αλλά τουναντίον συνιστά την ενδεδειγμένη λύση σε ένα πρόβλημα υγείας που εγκυμονεί πολλούς κινδύνους για τον πάσχοντα.

Είναι τόσο επικίνδυνη η παχυσαρκία;

Η απάντηση είναι, κατηγορηματικά ΝΑΙ.

Η παχυσαρκία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη των παρακάτω παθήσεων:

  • Υπερχοληστεριναιμία,
  • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2,
  • Αρτηριακή υπέρταση,
  • Μεταβολικό σύνδρομο (υψηλή γλυκόζη, υψηλή πίεση, υψηλά τριγλυκερίδια, χαμηλή HDL χοληστερόλη),
  • Καρδιακή νόσο,
  • Εγκεφαλικό επεισόδιο,
  • Καρκίνος (μήτρας, ενδομητρίου, τραχήλου μήτρας, ωοθηκών, μαστού, παχέος εντέρου, ορθού, οισοφάγου, ήπατος, χοληδόχου κύστης, παγκρέατος, νεφρών, προστάτη),
  • Άπνοια ύπνου (διαταραχή ύπνου, κατά την οποία η αναπνοή σταματάει και ξαναρχίζει επανειλημμένα),
  • Χολολιθίαση,
  • Γυναικεία υπογονιμότητα και διαταραχές του κύκλου,
  • Στυτική δυσλειτουργία,
  • Μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος (Συσσώρευση εναποθέσεων λιπώδους ιστού στο ήπαρ),
  • Οστεοαρθρίτιδα.

Εκτός από τις προαναφερόμενες παθολογίες, η παχυσαρκία επηρεάζει και την ποιότητα ζωής του ασθενή με τους ακόλουθους τρόπους:

  • Κατάθλιψη,
  • Σεξουαλικά προβλήματα,
  • Ντροπή και ενοχές,
  • Κοινωνική απομόνωση,
  • Χαμηλότερα επαγγελματικά επιτεύγματα,
  • «Αναπηρία».

Να επισημανθεί πως όσο βαρύτερη η νόσος τόσο μεγαλύτερος και ο κίνδυνος εκδήλωσης των παραπάνω προβλημάτων.

Ποιες είναι οι ενδείξεις για βαριατρική χειρουργική;

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες που ακολουθούνται διεθνώς, οι ενδείξεις για βαριατρικό χειρουργείο είναι οι παρακάτω:

  • Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) μεγαλύτερος από 40 kg/m²
  • ΔΜΣ μεγαλύτερος από 35 kg/m², με συνοδές συννοσηρότητες ( αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, άπνοια ύπνου κ.λπ.)

*ΔΜΣ = βάρος (kg)/ ύψος² (m²)

 

Το χειρουργείο γίνεται ανοικτά ή λαπαροσκοπικά;

Πρώτη επιλογή αποτελεί πάντα το χειρουργείο να γίνεται λαπαροσκοπικά, καθώς η λαπαροσκοπική προσέγγιση έχει πολλά πλεονεκτήματα και λιγότερες επιπλοκές σε σύγκριση με μια ανοικτή χειρουργική επέμβαση, δίχως να υπολείπεται σε αποτελεσματικότητα και ποσοστά επιτυχίας.

 

Υπάρχουν αντενδείξεις για το λαπαροσκοπικό βαριατρικό χειρουργείο;

Σχετικές αντενδείξεις για λαπαροσκοπικό βαριατρικό χειρουργείο αποτελούν οι παρακάτω:

  • Βαριά καρδιακή ανεπάρκεια,
  • Ασταθής στεφανιαία νόσος,
  • Πνευμονολογική νόσος τελικού σταδίου,
  • Ενεργός καρκίνος,
  • Κίρρωση με πυλαία υπέρταση,
  • Εξάρτηση από αλκοόλ ή ναρκωτικά,
  • Σοβαρή έκπτωση νοητικής λειτουργίας.

Άλλες δυσκολίες της λαπαροσκοπικής μεθόδου που είναι δυνατόν να την καταστήσουν απαγορευτική είναι:

  • Γιγάντιες κήλες,
  • Συμφύσεις σε πολύ μεγάλο βαθμό,
  • Προχωρημένη ηπατομεγαλία,
  • Μεγάλο ΔΜΣ με κεντρικού τύπου παχυσαρκία,
  • Αδυναμία ανοχής πνευμοπεριτόναιου.

Οδηγίες για Πριν το Χειρουργείο…

Η παχυσαρκία δεν είναι μία απλή νόσος και γι’ αυτό η προεγχειρητική εκτίμηση ενός ασθενή, υποψήφιου για χειρουργείο, δεν περιορίζεται σε έναν ιατρικό έλεγχο ρουτίνας.

Ειδικότερα, είναι σημαντικό να πραγματοποιηθούν τα εξής:

Ψυχολογική εκτίμηση

Οι ασθενείς που παραπέμπονται για βαριατρικό χειρουργείο έχουν αυξημένη πιθανότητα να πάσχουν από διάφορες ψυχοπαθολογίες, όπως σωματοποίηση, εμμονικό τσιμπολόγημα (binge-eating στη διεθνή αγγλική ορολογία), κοινωνική φοβία, εξάρτηση από ουσίες, ψυχαναγκαστική διαταραχή, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη.

Οι συγκεκριμένοι ασθενείς δε θα έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα ύστερα από το χειρουργείο, αν δεν αντιμετωπίσουν αυτό τους το ψυχολογικό υπόβαθρο.

Συμβουλευτική από διατροφολόγο

Η σημασία του διατροφολόγου είναι καθοριστική μιας και είναι σημαντικό ο ασθενής να ενημερωθεί για τις αλλαγές στο διαιτολόγιό του πριν και μετά το χειρουργείο.

Προεγχειρητικός ιατρικός έλεγχος

Είναι ο συνήθης προεγχειρητικός έλεγχος που απαιτείται για χειρουργεία αντίστοιχης βαρύτητας. Αφορά σε:

  • Εργαστηριακό έλεγχο, ο οποίος περιλαμβάνει γενική εξέταση αίματος, μεταβολικό προφίλ, πηκτολογικές εξετάσεις, λιπιδαιμικό προφίλ, εξετάσεις θυρεοειδούς και φεριτίνη. Η μέτρηση της Β 12 και λιποδιαλυτών βιταμινών μπορεί να είναι σημαντική σε χειρουργεία δυσαπορροφητικού τύπου.
  • Καρδιολογική εκτίμηση, η οποία περιλαμβάνει καρδιογράφημα και πιθανόν άλλες εξετάσεις για τη διερεύνηση καρδιαγγειακής νόσου.
  • Πνευμονολογική εκτίμηση, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ακτινογραφία θώρακος, αέρια αίματος και εξετάσεις λειτουργίας των πνευμόνων.
  • Γαστροσκόπηση μπορεί να ζητηθεί σε περίπτωση παθολογίας του οισοφάγου ή το στομάχου.
  • Υπέρηχος ήπατος-χοληφόρων ζητείται σε ορισμένες περιπτώσεις.

 

Τι χειρουργείο να επιλέξω;

Οι τύποι των βαριατρικών χειρουργείων είναι οι ακόλουθοι:

Λαπαροσκοπική χολοπαγκρεατική παράκαμψη με ή χωρίς δωδεκαδακτυλική εκτροπή

Η χολοπαγκρεατική παράκαμψη είναι μία επέμβαση που περιγράφηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 70’ από τον Scopirano ως ένα χειρουργείο δυσαπορροφητικού τύπου. Σήμερα, έχουν γίνει τροποποιήσεις σε αυτή την αρχική μέθοδο χάρη στην εισαγωγή της λαπαροσκόπησης, της μερικής γαστρεκτομής και της δωδεκαδακτυλικής εκτροπής. Κατ’ επέκταση το χειρουργείο έχει πλέον τόσο δυσαπορροφητικό όσο και περιοριστικό χαρακτήρα.

Ένα τέτοιο χειρουργείο οδηγεί σε δραματική απώλεια βάρους κατά τους 12 πρώτους μήνες, η οποία συνεχίζει σε μικρότερο ποσοστό για άλλους 6 μήνες.

Σύμφωνα με μελέτες, η απώλεια βάρους μπορεί να παραμείνει για διάστημα 5 ετών.

Σε ασθενείς με δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) μεγαλύτερο 50 kg/m2 το 70-95% παρουσιάζει απώλεια των επιπρόσθετων κιλών άνω του 50%.

Παράλληλα, περίπου 9 στους 10 ασθενείς εμφανίζουν υποστροφή του σακχαρώδη διαβήτη, της υπέρτασης και της άπνοιας του ύπνου μετά το χειρουργείο.

Η ανάλυση μελετών που δημοσιεύτηκαν το διάστημα 1990-2003, κατέληξε πως η χολοπαγκρεατική παράκαμψη είναι η περισσότερο αποτελεσματική από τα υπόλοιπα βαριατρικά χειρουργεία αναφορικά με την απώλεια βάρους και τη βελτίωση διαβήτη, υπερλιπιδαιμίας, υπερχοληστερολαιμίας και αποφρακτικής άπνοιας του ύπνου.

Μετά το χειρουργείο ο ασθενής παραμένει στο Νοσοκομείο για 4-5 ημέρες. Συστήνεται να δει τον ιατρό 2 και 6 εβδομάδες μετά το χειρουργείο, στη συνέχεια 4 φορές μέσα στον πρώτο χρόνο, 2 φορές το δεύτερο και μετά κάθε έτος.

Σημαντικό είναι, επίσης, ο ασθενής να αρχίσει φυσική άσκηση μετά το χειρουργείο, ενώ ενδέχεται να χρειαστεί να λάβει συμπληρώματα διατροφής, όπως πολυβιταμίνες, σίδηρος, βιταμίνη D και ασβέστιο.

Πιθανές επιπλοκές του χειρουργείου είναι διαφυγή από τις αναστομώσεις, ενδοκοιλιακή λοίμωξη, αιμορραγία και φλεβική θρομβοεμβολική νόσος.

 

Λαπαροσκοπική γαστρική παράκαμψη (γαστρικό bypass)

Η γαστρική παράκαμψη εφαρμόστηκε πρώτη φορά το 1960 ως ένα χειρουργείο μικτού τύπου που παράλληλα επηρέαζε τη διατροφική συμπεριφορά του ασθενή. Λόγω των συχνών επιπλοκών της επέμβασης έγιναν αρκετές τροποποιήσεις στην εν λόγω χειρουργική τεχνική με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως βαριατρική επέμβαση στις αρχές του 1990.

Πλέον θεωρείται ο χρυσός κανόνας για την αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας.

Μετά το χειρουργείο αναμένεται απώλεια του επιπρόσθετου βάρους κατά 60-70 % και υποστροφή των συννοσηροτήτων κατά 75% (διαβήτης, υπερχοληστερολαιμία, υπέρταση, άπνοια ύπνου).

Μετά το χειρουργείο ο ασθενής θα επισκεφτεί τον Ιατρό του σε 1-3 εβδομάδες και συνολικά 4 φορές τον πρώτο χρόνο. Στη συνέχεια ο Ιατρός θα τον παρακολουθεί μία φορά ετησίως.

Συστήνεται η λήψη μικρών σε ποσότητα γευμάτων και σε συχνή κλίμακα, υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη και χαμηλής σε υδατάνθρακες. Ακόμη, προτείνεται η λήψη συμπληρωμάτων διατροφής όπως πολυβιταμίνες, βιταμίνη Β12, ασβέστιο και σίδηρο, ενώ ο συχνός εργαστηριακός έλεγχος θα αναδείξει κάποια έλλειψη. Σημαντική είναι όπως και στην προηγούμενη περίπτωση η αρχή φυσικής άσκησης.

Οι εγχειρητικές επιπλοκές είναι σαφώς μικρότερες από αυτές της χολοπαγκρεατικής παράκαμψης, σύμφωνα με μελέτες, ενώ αφορούν κυρίως λοίμωξη της χειρουργικής τομής, διαφυγή των αναστομώσεων, αιμορραγία, απόφραξη του εντέρου και εμφάνιση κήλης.

 

Λαπαροσκοπική τοποθέτηση γαστρικού δακτυλίου

Περιγράφηκε η ανοικτή μέθοδος για πρώτη φορά το 1993 με τοποθέτηση ενός δακτυλίου 1 εκατοστό κάτω από την κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα.

Η τοποθέτηση δακτυλίου έχει μελετηθεί σε σύγκριση με επεμβατικές μεθόδους σε ασθενείς με ΔΜΣ 30-35 kg/m2, και φαίνεται να είναι περισσότερο αποτελεσματική αναφορικά με απώλεια βάρους, υποστροφή συννοσηροτήτων και βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Η απώλεια των πρόσθετων κιλών ακολουθεί εν γένει ένα πρότυπο, κατά το οποίο παρατηρείται 35% μείωση τους πρώτους 6 μήνες, 40% στους 12 και 50% μετά το πέρας 2 ετών.

Περιγράφεται ακόμη στη βιβλιογραφία πως αυτή η μείωση του βάρους παραμένει σταθερή για 3-8 έτη, ενώ ακόμη επισημαίνεται πως 1 στους 4 ασθενείς αδυνατεί να πετύχει την απώλεια των πρόσθετων κιλών κατά 50% μέσα σε 5 έτη.

Παράλληλα με την απώλεια βάρους σημειώνεται υποστροφή του διαβήτη, της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης (ακόμη και επί παρουσίας διαφραγματοκήλης), της άπνοιας ύπνου και βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Μετά το χειρουργείο δεν υπάρχουν σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες μιας και ο γαστρικός δακτύλιος είναι ρυθμιζόμενος και η πορεία του ασθενούς έγκειται στις οδηγίες της εταιρίας του γαστρικού δακτυλίου και του Ιατρού του.

Μετά από ένα διάστημα ο ασθενής είναι σε θέση να καταναλώσει σχεδόν κάθε είδους τροφή, ωστόσο πρέπει να είναι αυστηρός με την ποσότητα των γευμάτων λόγω κινδύνου δυσφαγικών ενοχλημάτων.

Ο ασθενής οφείλει να εξασφαλίζει επαρκή ποσότητα πρωτεΐνης και σύνθετων υδατανθράκων και ταυτόχρονα να περιορίζει τη λήψη λίπους και σακχάρων. Η έναρξη φυσικής άσκησης συστήνεται όπως και στις προαναφερόμενες περιπτώσεις.

Ως χειρουργική μέθοδος έχει τα μικρότερα ποσοστά θνητότητας σε σχέση με τις προηγούμενες βαριατρικές επεμβάσεις.

Οι επιπλοκές του χειρουργείου μπορεί να είναι διάταση του οισοφάγου ή τμήματος του στομάχου, απόφραξη του στομάχου, διάτρηση και μετακίνηση του δακτυλίου.

Λόγω της αυξημένης συχνότητας επαναληπτικών χειρουργείων για επανατοποθέτηση ή αφαίρεση του δακτυλίου (1 στις 3 περιπτώσεις) δεν χρησιμοποιείται πλέον ευρέως στην κλινική πράξη.

 

Λαπαροσκοπική επιμήκης γαστρεκτομή

Πρόκειται για ένα στάδιο είτε της χολοπαγκρεατικής παράκαμψης είτε του γαστρικού bypass, το οποίο αυτονομήθηκε και πλέον πραγματοποιείται αμιγώς. Αφαιρείται 75-80 % του συνολικού όγκου του στομάχου με αποτέλεσμα τη μειωμένη χωρητικότητά του.

Αναφέρεται βιβλιογραφικά μείωση 40-70 % του επιπρόσθετου βάρους μέσα στον πρώτο χρόνο, καθώς και υποστροφή διαβήτη, υπέρτασης, αποφρακτικής άπνοιας ύπνου και υπερχοληστερολαιμίας στο 75% των ασθενών. Η απώλεια βάρους παραμένει σταθερή για περίπου 2-5 έτη.

Αποτελεί την πιο σύγχρονη χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας με συγκρίσιμα αποτελέσματα σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και με το γαστρικό bypass που χαρακτηρίζεται ως ο χρυσός κανόνας.

Η λαπαροσκοπική επιμήκης γαστρεκτομή προτιμάται συχνά λόγω του μειωμένου κινδύνου για επιπλοκές και της αποτελεσματικότητάς της.

 

Γιατί να επιλέξω τον Δρ. Ηλία;

Ο Δρ. Ηλίας διαθέτει τεράστια εμπειρία και μεγάλη εξειδίκευση στην εφαρμογή των πλέον σύγχρονων και ελάχιστα επεμβατικών λαπαροσκοπικών τεχνικών για την αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας.

Οι υπερσύγχρονες αυτές θεραπευτικές τεχνικές έχουν ανώτερο αισθητικό αποτέλεσμα, προϋποθέτουν ελάχιστες τομές κι συνοδεύονται από ηπιότερη μετεγχειρητική πορεία.

Σχετικά Άρθρα

  • Λαπαροσκοπική γαστρεκτομή sleeve: Τέλος στην παχυσαρκία χωρίς… εκπτώσεις!

    Λαπαροσκοπική γαστρεκτομή sleeve: Τέλος στην παχυσαρκία χωρίς… εκπτώσεις!

    Ανώδυνη, ασφαλής, γρήγορη και εντυπωσιακά αποτελεσματική, η λαπαροσκοπική γαστρεκτομή sleeve συνιστά «άσσο» στο… μανίκι όσων θέλουν να απαλλαγούν οριστικά από την παχυσαρκία. Αποκαλούμενη και «γαστρικό µανίκι», η λαπαροσκοπική γαστρεκτομή sleeve αποτελεί την πλέον σύγχρονη βαριατρική επέμβαση. Ξεκίνησε να εφαρμόζεται ευρέως πριν από μερικά χρόνια ως εναλλακτική επιλογή στο γαστρικό δακτύλιο και πολύ σύντομα εξελίχθηκε παγκοσμίως... Διαβάστε περισσότερα

Σχετικά Βίντεο

ΓΕΝΙΚΑ

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρει την παχυσαρκία ως πραγματική νόσο µε σοβαρότατες επιπτώσεις στην υγεία, στην ικανότητα προς εργασία, στην κοινωνικότητα, καθώς επίσης στην ποιότητα και διάρκεια ζωής του παχύσαρκου ατόμου.

Η παχυσαρκία έχει λάβει πλέον διαστάσεις πανδημίας και στην Ελλάδα, καθώς αφορά σχεδόν το 20% του συνολικού ενήλικου πληθυσμού της χώρας!

Είναι μια επικίνδυνη νόσος, η οποία συνδέεται με έναν μεγάλο αριθμό άλλων παθήσεων όπως η αρτηριακή υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης, η άπνοια ύπνου και πολλές άλλες.

Οι κατά καιρούς απόπειρες φαρμακευτικής προσέγγισής της αποδείχθηκαν απρόσφορες με αποτέλεσμα ο ασθενής να περιορίζεται σε αλλαγές του τρόπου διατροφής και ζωής που δεν μπορεί να διατηρήσει.

Τα φτωχά αποτελέσματα των φαρμακευτικών και διατροφικών αγωγών έχουν αναδείξει πλέον τα βαριατρικά χειρουργεία ως χρυσό κανόνα για την αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας.

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Τι είναι η βαριατρική χειρουργική;

Βαριατρική χειρουργική ή χειρουργική της παχυσαρκίας είναι ένας όρος που αναφέρεται σε μία σειρά επεμβάσεων, οι οποίες πραγματοποιούνται με σκοπό:

  • την απώλεια βάρους,
  • Τη διατήρηση του αποτελέσματος σε βάθος χρόνου,
  • Την καλή ποιότητα ζωής.

Σημείο αναφοράς αυτών των χειρουργείων είναι η αλλαγή της ανατομίας ή της φυσιολογίας του γαστρεντερικού συστήματος.

Κατά αυτόν τον τρόπο, τα βαριατρικά χειρουργεία ταξινομούνται σε:

  • δυσαπορροφητικά (τελικό αποτέλεσμα η μειωμένη απορρόφηση των συστατικών της τροφής),
  • περιοριστικά (τελικό αποτέλεσμα η μειωμένη χωρητικότητα του στομάχου για τροφή) και
  • μικτού τύπου (δυσαπορροφητικά και περιοριστικά, ταυτόχρονα).

 

Γιατί να «χειρουργήσω την παχυσαρκία»;

Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας όχι μόνο δεν αποτελεί υπερβολική προσέγγιση αλλά τουναντίον συνιστά την ενδεδειγμένη λύση σε ένα πρόβλημα υγείας που εγκυμονεί πολλούς κινδύνους για τον πάσχοντα.

Είναι τόσο επικίνδυνη η παχυσαρκία;

Η απάντηση είναι, κατηγορηματικά ΝΑΙ.

Η παχυσαρκία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη των παρακάτω παθήσεων:

  • Υπερχοληστεριναιμία,
  • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2,
  • Αρτηριακή υπέρταση,
  • Μεταβολικό σύνδρομο (υψηλή γλυκόζη, υψηλή πίεση, υψηλά τριγλυκερίδια, χαμηλή HDL χοληστερόλη),
  • Καρδιακή νόσο,
  • Εγκεφαλικό επεισόδιο,
  • Καρκίνος (μήτρας, ενδομητρίου, τραχήλου μήτρας, ωοθηκών, μαστού, παχέος εντέρου, ορθού, οισοφάγου, ήπατος, χοληδόχου κύστης, παγκρέατος, νεφρών, προστάτη),
  • Άπνοια ύπνου (διαταραχή ύπνου, κατά την οποία η αναπνοή σταματάει και ξαναρχίζει επανειλημμένα),
  • Χολολιθίαση,
  • Γυναικεία υπογονιμότητα και διαταραχές του κύκλου,
  • Στυτική δυσλειτουργία,
  • Μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος (Συσσώρευση εναποθέσεων λιπώδους ιστού στο ήπαρ),
  • Οστεοαρθρίτιδα.

Εκτός από τις προαναφερόμενες παθολογίες, η παχυσαρκία επηρεάζει και την ποιότητα ζωής του ασθενή με τους ακόλουθους τρόπους:

  • Κατάθλιψη,
  • Σεξουαλικά προβλήματα,
  • Ντροπή και ενοχές,
  • Κοινωνική απομόνωση,
  • Χαμηλότερα επαγγελματικά επιτεύγματα,
  • «Αναπηρία».

Να επισημανθεί πως όσο βαρύτερη η νόσος τόσο μεγαλύτερος και ο κίνδυνος εκδήλωσης των παραπάνω προβλημάτων.

Ποιες είναι οι ενδείξεις για βαριατρική χειρουργική;

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες που ακολουθούνται διεθνώς, οι ενδείξεις για βαριατρικό χειρουργείο είναι οι παρακάτω:

  • Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) μεγαλύτερος από 40 kg/m²
  • ΔΜΣ μεγαλύτερος από 35 kg/m², με συνοδές συννοσηρότητες ( αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, άπνοια ύπνου κ.λπ.)

*ΔΜΣ = βάρος (kg)/ ύψος² (m²)

 

Το χειρουργείο γίνεται ανοικτά ή λαπαροσκοπικά;

Πρώτη επιλογή αποτελεί πάντα το χειρουργείο να γίνεται λαπαροσκοπικά, καθώς η λαπαροσκοπική προσέγγιση έχει πολλά πλεονεκτήματα και λιγότερες επιπλοκές σε σύγκριση με μια ανοικτή χειρουργική επέμβαση, δίχως να υπολείπεται σε αποτελεσματικότητα και ποσοστά επιτυχίας.

 

Υπάρχουν αντενδείξεις για το λαπαροσκοπικό βαριατρικό χειρουργείο;

Σχετικές αντενδείξεις για λαπαροσκοπικό βαριατρικό χειρουργείο αποτελούν οι παρακάτω:

  • Βαριά καρδιακή ανεπάρκεια,
  • Ασταθής στεφανιαία νόσος,
  • Πνευμονολογική νόσος τελικού σταδίου,
  • Ενεργός καρκίνος,
  • Κίρρωση με πυλαία υπέρταση,
  • Εξάρτηση από αλκοόλ ή ναρκωτικά,
  • Σοβαρή έκπτωση νοητικής λειτουργίας.

Άλλες δυσκολίες της λαπαροσκοπικής μεθόδου που είναι δυνατόν να την καταστήσουν απαγορευτική είναι:

  • Γιγάντιες κήλες,
  • Συμφύσεις σε πολύ μεγάλο βαθμό,
  • Προχωρημένη ηπατομεγαλία,
  • Μεγάλο ΔΜΣ με κεντρικού τύπου παχυσαρκία,
  • Αδυναμία ανοχής πνευμοπεριτόναιου.

ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

Οδηγίες για Πριν το Χειρουργείο…

Η παχυσαρκία δεν είναι μία απλή νόσος και γι’ αυτό η προεγχειρητική εκτίμηση ενός ασθενή, υποψήφιου για χειρουργείο, δεν περιορίζεται σε έναν ιατρικό έλεγχο ρουτίνας.

Ειδικότερα, είναι σημαντικό να πραγματοποιηθούν τα εξής:

Ψυχολογική εκτίμηση

Οι ασθενείς που παραπέμπονται για βαριατρικό χειρουργείο έχουν αυξημένη πιθανότητα να πάσχουν από διάφορες ψυχοπαθολογίες, όπως σωματοποίηση, εμμονικό τσιμπολόγημα (binge-eating στη διεθνή αγγλική ορολογία), κοινωνική φοβία, εξάρτηση από ουσίες, ψυχαναγκαστική διαταραχή, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη.

Οι συγκεκριμένοι ασθενείς δε θα έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα ύστερα από το χειρουργείο, αν δεν αντιμετωπίσουν αυτό τους το ψυχολογικό υπόβαθρο.

Συμβουλευτική από διατροφολόγο

Η σημασία του διατροφολόγου είναι καθοριστική μιας και είναι σημαντικό ο ασθενής να ενημερωθεί για τις αλλαγές στο διαιτολόγιό του πριν και μετά το χειρουργείο.

Προεγχειρητικός ιατρικός έλεγχος

Είναι ο συνήθης προεγχειρητικός έλεγχος που απαιτείται για χειρουργεία αντίστοιχης βαρύτητας. Αφορά σε:

  • Εργαστηριακό έλεγχο, ο οποίος περιλαμβάνει γενική εξέταση αίματος, μεταβολικό προφίλ, πηκτολογικές εξετάσεις, λιπιδαιμικό προφίλ, εξετάσεις θυρεοειδούς και φεριτίνη. Η μέτρηση της Β 12 και λιποδιαλυτών βιταμινών μπορεί να είναι σημαντική σε χειρουργεία δυσαπορροφητικού τύπου.
  • Καρδιολογική εκτίμηση, η οποία περιλαμβάνει καρδιογράφημα και πιθανόν άλλες εξετάσεις για τη διερεύνηση καρδιαγγειακής νόσου.
  • Πνευμονολογική εκτίμηση, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ακτινογραφία θώρακος, αέρια αίματος και εξετάσεις λειτουργίας των πνευμόνων.
  • Γαστροσκόπηση μπορεί να ζητηθεί σε περίπτωση παθολογίας του οισοφάγου ή το στομάχου.
  • Υπέρηχος ήπατος-χοληφόρων ζητείται σε ορισμένες περιπτώσεις.

 

Τι χειρουργείο να επιλέξω;

Οι τύποι των βαριατρικών χειρουργείων είναι οι ακόλουθοι:

Λαπαροσκοπική χολοπαγκρεατική παράκαμψη με ή χωρίς δωδεκαδακτυλική εκτροπή

Η χολοπαγκρεατική παράκαμψη είναι μία επέμβαση που περιγράφηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 70’ από τον Scopirano ως ένα χειρουργείο δυσαπορροφητικού τύπου. Σήμερα, έχουν γίνει τροποποιήσεις σε αυτή την αρχική μέθοδο χάρη στην εισαγωγή της λαπαροσκόπησης, της μερικής γαστρεκτομής και της δωδεκαδακτυλικής εκτροπής. Κατ’ επέκταση το χειρουργείο έχει πλέον τόσο δυσαπορροφητικό όσο και περιοριστικό χαρακτήρα.

Ένα τέτοιο χειρουργείο οδηγεί σε δραματική απώλεια βάρους κατά τους 12 πρώτους μήνες, η οποία συνεχίζει σε μικρότερο ποσοστό για άλλους 6 μήνες.

Σύμφωνα με μελέτες, η απώλεια βάρους μπορεί να παραμείνει για διάστημα 5 ετών.

Σε ασθενείς με δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) μεγαλύτερο 50 kg/m2 το 70-95% παρουσιάζει απώλεια των επιπρόσθετων κιλών άνω του 50%.

Παράλληλα, περίπου 9 στους 10 ασθενείς εμφανίζουν υποστροφή του σακχαρώδη διαβήτη, της υπέρτασης και της άπνοιας του ύπνου μετά το χειρουργείο.

Η ανάλυση μελετών που δημοσιεύτηκαν το διάστημα 1990-2003, κατέληξε πως η χολοπαγκρεατική παράκαμψη είναι η περισσότερο αποτελεσματική από τα υπόλοιπα βαριατρικά χειρουργεία αναφορικά με την απώλεια βάρους και τη βελτίωση διαβήτη, υπερλιπιδαιμίας, υπερχοληστερολαιμίας και αποφρακτικής άπνοιας του ύπνου.

Μετά το χειρουργείο ο ασθενής παραμένει στο Νοσοκομείο για 4-5 ημέρες. Συστήνεται να δει τον ιατρό 2 και 6 εβδομάδες μετά το χειρουργείο, στη συνέχεια 4 φορές μέσα στον πρώτο χρόνο, 2 φορές το δεύτερο και μετά κάθε έτος.

Σημαντικό είναι, επίσης, ο ασθενής να αρχίσει φυσική άσκηση μετά το χειρουργείο, ενώ ενδέχεται να χρειαστεί να λάβει συμπληρώματα διατροφής, όπως πολυβιταμίνες, σίδηρος, βιταμίνη D και ασβέστιο.

Πιθανές επιπλοκές του χειρουργείου είναι διαφυγή από τις αναστομώσεις, ενδοκοιλιακή λοίμωξη, αιμορραγία και φλεβική θρομβοεμβολική νόσος.

 

Λαπαροσκοπική γαστρική παράκαμψη (γαστρικό bypass)

Η γαστρική παράκαμψη εφαρμόστηκε πρώτη φορά το 1960 ως ένα χειρουργείο μικτού τύπου που παράλληλα επηρέαζε τη διατροφική συμπεριφορά του ασθενή. Λόγω των συχνών επιπλοκών της επέμβασης έγιναν αρκετές τροποποιήσεις στην εν λόγω χειρουργική τεχνική με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως βαριατρική επέμβαση στις αρχές του 1990.

Πλέον θεωρείται ο χρυσός κανόνας για την αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας.

Μετά το χειρουργείο αναμένεται απώλεια του επιπρόσθετου βάρους κατά 60-70 % και υποστροφή των συννοσηροτήτων κατά 75% (διαβήτης, υπερχοληστερολαιμία, υπέρταση, άπνοια ύπνου).

Μετά το χειρουργείο ο ασθενής θα επισκεφτεί τον Ιατρό του σε 1-3 εβδομάδες και συνολικά 4 φορές τον πρώτο χρόνο. Στη συνέχεια ο Ιατρός θα τον παρακολουθεί μία φορά ετησίως.

Συστήνεται η λήψη μικρών σε ποσότητα γευμάτων και σε συχνή κλίμακα, υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη και χαμηλής σε υδατάνθρακες. Ακόμη, προτείνεται η λήψη συμπληρωμάτων διατροφής όπως πολυβιταμίνες, βιταμίνη Β12, ασβέστιο και σίδηρο, ενώ ο συχνός εργαστηριακός έλεγχος θα αναδείξει κάποια έλλειψη. Σημαντική είναι όπως και στην προηγούμενη περίπτωση η αρχή φυσικής άσκησης.

Οι εγχειρητικές επιπλοκές είναι σαφώς μικρότερες από αυτές της χολοπαγκρεατικής παράκαμψης, σύμφωνα με μελέτες, ενώ αφορούν κυρίως λοίμωξη της χειρουργικής τομής, διαφυγή των αναστομώσεων, αιμορραγία, απόφραξη του εντέρου και εμφάνιση κήλης.

 

Λαπαροσκοπική τοποθέτηση γαστρικού δακτυλίου

Περιγράφηκε η ανοικτή μέθοδος για πρώτη φορά το 1993 με τοποθέτηση ενός δακτυλίου 1 εκατοστό κάτω από την κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα.

Η τοποθέτηση δακτυλίου έχει μελετηθεί σε σύγκριση με επεμβατικές μεθόδους σε ασθενείς με ΔΜΣ 30-35 kg/m2, και φαίνεται να είναι περισσότερο αποτελεσματική αναφορικά με απώλεια βάρους, υποστροφή συννοσηροτήτων και βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Η απώλεια των πρόσθετων κιλών ακολουθεί εν γένει ένα πρότυπο, κατά το οποίο παρατηρείται 35% μείωση τους πρώτους 6 μήνες, 40% στους 12 και 50% μετά το πέρας 2 ετών.

Περιγράφεται ακόμη στη βιβλιογραφία πως αυτή η μείωση του βάρους παραμένει σταθερή για 3-8 έτη, ενώ ακόμη επισημαίνεται πως 1 στους 4 ασθενείς αδυνατεί να πετύχει την απώλεια των πρόσθετων κιλών κατά 50% μέσα σε 5 έτη.

Παράλληλα με την απώλεια βάρους σημειώνεται υποστροφή του διαβήτη, της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης (ακόμη και επί παρουσίας διαφραγματοκήλης), της άπνοιας ύπνου και βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Μετά το χειρουργείο δεν υπάρχουν σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες μιας και ο γαστρικός δακτύλιος είναι ρυθμιζόμενος και η πορεία του ασθενούς έγκειται στις οδηγίες της εταιρίας του γαστρικού δακτυλίου και του Ιατρού του.

Μετά από ένα διάστημα ο ασθενής είναι σε θέση να καταναλώσει σχεδόν κάθε είδους τροφή, ωστόσο πρέπει να είναι αυστηρός με την ποσότητα των γευμάτων λόγω κινδύνου δυσφαγικών ενοχλημάτων.

Ο ασθενής οφείλει να εξασφαλίζει επαρκή ποσότητα πρωτεΐνης και σύνθετων υδατανθράκων και ταυτόχρονα να περιορίζει τη λήψη λίπους και σακχάρων. Η έναρξη φυσικής άσκησης συστήνεται όπως και στις προαναφερόμενες περιπτώσεις.

Ως χειρουργική μέθοδος έχει τα μικρότερα ποσοστά θνητότητας σε σχέση με τις προηγούμενες βαριατρικές επεμβάσεις.

Οι επιπλοκές του χειρουργείου μπορεί να είναι διάταση του οισοφάγου ή τμήματος του στομάχου, απόφραξη του στομάχου, διάτρηση και μετακίνηση του δακτυλίου.

Λόγω της αυξημένης συχνότητας επαναληπτικών χειρουργείων για επανατοποθέτηση ή αφαίρεση του δακτυλίου (1 στις 3 περιπτώσεις) δεν χρησιμοποιείται πλέον ευρέως στην κλινική πράξη.

 

Λαπαροσκοπική επιμήκης γαστρεκτομή

Πρόκειται για ένα στάδιο είτε της χολοπαγκρεατικής παράκαμψης είτε του γαστρικού bypass, το οποίο αυτονομήθηκε και πλέον πραγματοποιείται αμιγώς. Αφαιρείται 75-80 % του συνολικού όγκου του στομάχου με αποτέλεσμα τη μειωμένη χωρητικότητά του.

Αναφέρεται βιβλιογραφικά μείωση 40-70 % του επιπρόσθετου βάρους μέσα στον πρώτο χρόνο, καθώς και υποστροφή διαβήτη, υπέρτασης, αποφρακτικής άπνοιας ύπνου και υπερχοληστερολαιμίας στο 75% των ασθενών. Η απώλεια βάρους παραμένει σταθερή για περίπου 2-5 έτη.

Αποτελεί την πιο σύγχρονη χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας με συγκρίσιμα αποτελέσματα σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και με το γαστρικό bypass που χαρακτηρίζεται ως ο χρυσός κανόνας.

Η λαπαροσκοπική επιμήκης γαστρεκτομή προτιμάται συχνά λόγω του μειωμένου κινδύνου για επιπλοκές και της αποτελεσματικότητάς της.

 

Γιατί να επιλέξω τον Δρ. Ηλία;

Ο Δρ. Ηλίας διαθέτει τεράστια εμπειρία και μεγάλη εξειδίκευση στην εφαρμογή των πλέον σύγχρονων και ελάχιστα επεμβατικών λαπαροσκοπικών τεχνικών για την αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας.

Οι υπερσύγχρονες αυτές θεραπευτικές τεχνικές έχουν ανώτερο αισθητικό αποτέλεσμα, προϋποθέτουν ελάχιστες τομές κι συνοδεύονται από ηπιότερη μετεγχειρητική πορεία.

ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ

Σχετικά Άρθρα

  • Λαπαροσκοπική γαστρεκτομή sleeve: Τέλος στην παχυσαρκία χωρίς… εκπτώσεις!

    Λαπαροσκοπική γαστρεκτομή sleeve: Τέλος στην παχυσαρκία χωρίς… εκπτώσεις!

    Ανώδυνη, ασφαλής, γρήγορη και εντυπωσιακά αποτελεσματική, η λαπαροσκοπική γαστρεκτομή sleeve συνιστά «άσσο» στο… μανίκι όσων θέλουν να απαλλαγούν οριστικά από την παχυσαρκία. Αποκαλούμενη και «γαστρικό µανίκι», η λαπαροσκοπική γαστρεκτομή sleeve αποτελεί την πλέον σύγχρονη βαριατρική επέμβαση. Ξεκίνησε να εφαρμόζεται ευρέως πριν από μερικά χρόνια ως εναλλακτική επιλογή στο γαστρικό δακτύλιο και πολύ σύντομα εξελίχθηκε παγκοσμίως... Διαβάστε περισσότερα

Σχετικά Βίντεο

Στοιχεία Επικοινωνίας

  • Αιμορροΐδες

    Γνωστή στο ευρύ κοινό ως «αιμορροΐδες», η αιμορροϊδοπάθεια ταλαιπωρεί σήμερα σχεδόν έναν στους τρεις ανθρώπους στον πλανήτη, επηρεάζοντας...
    Διαβάστε Περισσότερα
  • Κήλες

    Οι κήλες αποτελούν την πιο συχνή αιτία εισαγωγής στο χειρουργείο. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται πάνω από 15 εκατομμύρια...
    Διαβάστε Περισσότερα
  • Πέτρα στη χολή

    Χολολιθίαση, ή κοινώς μιλώντας, πέτρες στην χολή, είναι μια παθολογία που χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό μικρών λίθων εντός της χοληδόχου...
    Διαβάστε Περισσότερα
  • Κύστη Κόκκυγος

    Η κύστη κόκκυγος είναι μία συχνή πάθηση που προσβάλλει κατά κανόνα νέους ανθρώπους και μέχρι πρότινος αποτελούσε συνώνυμο της...
    Διαβάστε Περισσότερα