[drIliasBanner]
Οξεία Σκωληκοειδίτιδα – Λαπαροσκοπική Σκωληκοειδεκτομή

H σκωληκοειδίτιδα παραμένει μία από τις συχνότερες χειρουργικές παθήσεις και πλέον αντιμετωπίζεται με την ελάχιστα επεμβατική μέθοδο της λαπαροσκοπικής σκωληκοειδεκτομής, η οποία προσφέρει βέλτιστο αισθητικό αποτέλεσμα και σύντομη επιστροφή στις φυσιολογικές δραστηριότητες.

Η σκωληκοειδίτιδα εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα στις ηλικίες 5 – 40 ετών, με μέσο όρο τα 28 έτη. Εκτιμάται, πως 1 στους 20 θα νοσήσει κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Η υψηλή συχνότητα της νόσου, η βαρύτητα των συμπτωμάτων, η «θανατηφόρος εξέλιξη» που ενέχει μία λανθασμένη διάγνωση και η οριστική αντιμετώπιση της νόσου μόνο μέσα στη χειρουργική αίθουσα, καθιστούν τη σκωληκοειδίτιδα μια επείγουσα διαγνωστική πρόκληση για το σύγχρονο Χειρουργό.

Ωστόσο, η εμπειρία του και η δεξιοτεχνία του στο χειρουργικό τραπέζι, μετατρέπουν την αντιμετώπισή της σε ένα λαπαροσκοπικό χειρουργείο ρουτίνας, ασφαλές, ανώδυνο και αναίμακτο για τον ασθενή.

 

Τι είναι η σκωληκοειδής απόφυση;

Η σκωληκοειδής απόφυση, είναι ένα μικρό τμήμα του παχέος εντέρου, υπό τη μορφή ενός μικρού κινητού σωληνίσκου (μήκους 8 – 12 εκατοστών), ο οποίος κρέμεται από το αρχικό τμήμα του παχέος εντέρου, 2 εκατοστά από την ειλεοτυφλική βαλβίδα (κοντά στο σημείο συνδέσεως λεπτού και παχέος εντέρου).

Η εντερική αυτή απόφυση, θα μπορούσε να δίνει την εικόνα ενός σκώληκα, γι΄ αυτό άλλωστε οι πρώτοι ανατόμοι χρησιμοποίησαν αυτόν ακριβώς τον όρο για την περιγραφή του και έχει πλέον καταγραφεί ως σκωληκοειδής απόφυση.

Συνήθως βρίσκεται στο δεξιό κατώτερο τεταρτημόριο της κοιλιάς, κοντά στο δεξιό οστό του ισχίου. Η ακριβής θέση της σκωληκοειδούς απόφυσης παρουσιάζει σημαντικές παραλλαγές από άτομο σε άτομο (π.χ. τυπική, παρακολική, οπισθοτυφλική θέση), εξαιτίας ανατομικών διαφορών αλλά και καταστάσεων με μετατόπιση των ενδοκοιλιακών οργάνων, όπως η εγκυμοσύνη.

 

Ποια είναι η λειτουργία της σκωληκοειδούς απόφυσης;

Η σκωληκοειδής απόφυση, αποτελεί εμβρυϊκό μεν κατάλοιπο, πλούσιο όμως σε λεμφικό ιστό σε νεαρή ηλικία, με συμμετοχή στην άμυνα του οργανισμού. Συμμετέχει, ακόμη, στη ρύθμιση της μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου, χωρίς αυτή να επηρεάζεται μετά την χειρουργική της εξαίρεση σε περίπτωση φλεγμονής.

 

Τι είναι η οξεία σκωληκοειδίτιδα και από τι προκαλείται;

Οξεία Σκωληκοειδίτιδα είναι η φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης.

Σύμφωνα με τα σύγχρονα επιδημιολογικά δεδομένα, συχνότερη αιτία σκωληκοειδίτιδας αποτελεί η απόφραξη του αυλού της σκωληκοειδούς απόφυσης.

Αυτό ενδέχεται να οφείλεται σε κάποιους μηχανικούς παράγοντες, όπως απόφραξη από κόπρανα και στερεά τροφικά κατάλοιπα, ή σε κάποια φλεγμονή (ιογενείς λοιμώξεις, εντεροκολίτιδα κ.λπ.).

Μόλις συμβεί αυτό, η σκωληκοειδής απόφυση διατείνεται και γίνεται οιδηματώδης. Αυτή η αυξημένη πίεση στο εσωτερικό της έχει ως αποτέλεσμα τη θρόμβωση και απόφραξη των μικρών αγγείων της περιοχής και την στάση της λεμφικής ροής, με επακόλουθο την βακτηριακή επιμόλυνση . Σε αυτό το σημείο, ιδιαίτερα σπάνια επέρχεται αυτόματη ίαση.

Αν δεν ακολουθήσει χειρουργική αντιμετώπιση, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος διαπύησης, διάτρησης του τοιχώματος του εντέρου και έξοδος του περιεχομένου του (κόπρανα) στην κοιλιά οδηγώντας στην πρόκληση περιτονίτιδας, μιας ιδιαίτερα επικίνδυνης κατάστασης για τον ασθενή.

Η περιτονίτιδα αποτελεί μια συστηματική φλεγμονώδη αντίδραση του περιτόναιου, του εσωτερικού περιβλήματος της κοιλιάς.

Η γενικευμένη αυτή αντίδραση μπορεί να οδηγήσει πολύ γρήγορα σε πλήρη κατάρρευση των βασικών συστημάτων και οργάνων του οργανισμού.

 

Πότε η οξεία σκωληκοειδίτιδα πρέπει να αντιμετωπιστεί;

Πάντα! Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του 2013 η μόνη οριστική θεραπεία είναι η σκωληκοειδεκτομή.

 

Ποιες είναι οι επιπλοκές, αν δεν αντιμετωπιστεί η οξεία σκωληκοειδίτιδα;

Η σημαντικότερη και πιο επείγουσα επιπλοκή της σκωληκοειδίτιδας είναι η γενικευμένη περιτονίτιδα.

Άλλες επιπλοκές δυνητικά επικίνδυνες για την ζωή του ασθενούς είναι το περιτυφλικό απόστημα, το απόστημα του Δουγλάσσειου χώρου και ο παραλυτικός ειλεός.

Πότε πρέπει να υποψιαστώ οξεία σκωληκοειδίτιδα;

Η τυπική κλινική εικόνα δεν συναντάται σε όλους τους ασθενείς. Αυτό οφείλεται σε ανατομικές παραλλαγές της σκωληκοειδούς και σε διαφορετική ηλικία.

Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι:

 

Κοιλιακός πόνος

Ο κοιλιακός πόνος αποτελεί το συχνότερο σύμπτωμα της οξείας σκωληκοειδίτιδας. Αρχικά είναι διάχυτος και εντοπίζεται γύρω από τον ομφαλό. Μετά από χρονική περίοδο 1 έως 12 ωρών αλλά συνηθέστερα μετά από 4 – 6 ώρες, ο πόνος γίνεται εντονότερος, συνεχής και εντοπίζεται στον δεξιό λαγόνιο βόθρο, στο κατώτερο δηλαδή δεξιό τεταρτημόριο της κοιλιάς.

 

Ανορεξία

Η ανορεξία είναι συχνό και σταθερό εύρημα σκωληκοειδίτιδας, η απουσία του οποίου θέτει υπό αμφισβήτηση τη διάγνωσή της.

 

Ναυτία – Έμετος

Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν 1 ή 2 φορές έμετο που οφείλεται σε νευρικό ερεθισμό του εντέρου. Τρείς στους τέσσερις ασθενείς εμφανίζουν αυτά τα συμπτώματα.

 

Δυσκοιλιότητα – Διάρροια

Δυσκοιλιότητα παρουσιάζεται συνήθως στους ενήλικες ως αποτέλεσμα της φλεγμονής του περιτοναίου και διάρροια στα παιδιά ως αποτέλεσμα της φλεγμονής του εντέρου.

 

Πυρετός – Διαφορά θερμοκρασίας

Καθώς η νόσος εξελίσσεται και η φλεγμονώδης αντίδραση του οργανισμού γενικεύεται, παρατηρείται αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, ρίγος και πυρετός. Πολύ συχνά παρουσιάζεται διαφορά θερμοκρασίας σε διαδοχικές μετρήσεις θερμοκρασίας στην μασχάλη και στο ορθό.

 

Πώς ο γιατρός θα διαγνώσει οξεία σκωληκοειδίτιδα;

Όπως προαναφέρθηκε, η άτυπη κλινική συμπτωματολογία της οξείας σκωληκοειδίτιδας αποτελεί διαγνωστική πρόκληση για το Θεράποντα Ιατρό. Μετά από αναλυτική καταγραφή του ιστορικού και των συμπτωμάτων, τα κυριότερα σημεία από την κλινική εξέταση που τον βοηθούν στην κλινική διάγνωσή της είναι:

  • μέτρηση της θερμοκρασίας σώματος,
  • μέτρηση του σφυγμού, της αρτηριακής πίεσης και του κορεσμού οξυγόνου του αίματος,
  • ακρόαση του τύπου, της έντασης και της συχνότητας των εντερικών ήχων,
  • ψηλάφηση της κοιλιακής χώρας, εντοπισμός των σημείων πόνου (σημεία Mc Burney και Rovsing), έλεγχος της τάσης των κοιλιακών τοιχωμάτων, πιθανής εικόνας περιτοναϊκού ερεθισμού και δερματικής υπερευαισθησίας,
  • δακτυλική εξέταση ορθού.

Η έγκυρη διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας απαιτεί τη συνολική αξιολόγηση των ευρημάτων της κλινικής εξέτασης και των αποτελεσμάτων των παρακάτω εργαστηριακών και απεικονιστικών εξετάσεων:

  • Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος-ούρων
  • Υπερηχογράφημα κοιλιάς. Αποτελεί πλέον την εξέταση πρώτης επιλογής (gold standard), σε παθολογικές καταστάσεις της κοιλιακής χώρας τόσο σε ενηλίκους όσο και σε παιδιά. Σε περίπτωση έντονης φλεγμονής σε σκωληκοειδίτιδα, η εξέταση μπορεί να οδηγήσει στον εντοπισμό της διογκωμένης σκωληκοειδούς απόφυσης και να επιβεβαιώσει την διάγνωση, καθώς μπορεί να αναδείξει πάχυνση του τοιχώματός της (> 2 mm), αύξηση της διαμέτρου του αυλού της (> 6 mm) και την παρουσία ελεύθερου υγρού στην περιοχή. Μειονέκτημα αποτελεί η χαμηλή ακρίβεια της μεθόδου σε παχύσαρκους ασθενείς.
  • Άλλες απεικονιστικές εξετάσεις, όπως ακτινογραφίας κοιλίας, αξονική τομογραφία κοιλιάς(CT) κ.λπ., μπορεί να ζητηθούν από τον Ιατρό σε περίπτωση μη ασφαλούς διάγνωσης.

Ένα αρκετά ακριβές σκορ αξιολόγησης των συμπτωμάτων και ευρημάτων για τη διάγνωση της οξείας σκωληκοειδίτιδας από το Γιατρό αποτελεί το Alvadaro Score.

Αν το σκορ είναι πάνω από 7 η διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας είναι πιθανή.

Συμπτώματα Σκορ
Κοιλιακός Πόνος στο ΔΚΤ 1
Ναυτία/Έμετος 1
Ανορεξία 1
Σημεία
Ευαισθησία στο ΔΚΤ 2
Αναπηδώσα Ευαισθησία στο ΔΚΤ 1
Αυξημένη Θερμοκρασία 1
Εργαστηριακά Ευρήματα
Λευκοκυττάρωση 2
Στροφή των Ουδετεροφίλων Αριστερά 1
Σύνολο 10

Είναι αναγκαίο το χειρουργείο ή όχι;

Το χειρουργείο αποτελεί την μόνη αποτελεσματική και ασφαλή θεραπεία της σκωληκοειδεκτομής, σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Χειρουργών.

Σε περίπτωση μη επιπλεγμένης σκωληκοειδίτιδας, μπορεί να χορηγηθούν αντιβιοτικά.

Ωστόσο, κλινικές μελέτες έχουν δείξει πως 1 στις 5 περιπτώσεις σκωληκοειδίτιδας που θα αντιμετωπισθούν μόνο με αντιβιοτικά, θα εμφανίσουν σύντομα υποτροπή και θα χρειαστούν τελικά σκωληκοειδεκτομή.

 

Τι χειρουργείο να επιλέξω;

Η χειρουργική θεραπεία γίνεται είτε ανοικτά είτε λαπαροσκοπικά.

Η λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή κατέχει πλέον πρωτεύοντα ρόλο στην θεραπεία της σκωληκοειδίτιδας, ενώ η τεχνική του ανοιχτού χειρουργείου ολοένα και παραχωρεί τη θέση της στις σύγχρονες τεχνικές.

 

Πώς γίνεται η λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή;

Κατά τη λαπαροσκόπηση, η εισαγωγή των χειρουργικών εργαλείων για την εξαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης γίνεται μέσω τριών λεπτών τομών στο δέρμα, μήκους μερικών μόνο χιλιοστών.

Η επέμβαση γίνεται υπό γενική αναισθησία και διαρκεί λιγότερο από 1 ώρα.

 

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής σκωληκοειδεκτομής;

Η λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή έχει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της παραδοσιακής, ανοικτής χειρουργικής επέμβασης, όπως:

  • Πληρέστερος έλεγχος της περιτοναϊκής κοιλότητας για πιθανές συνυπάρχουσες παθήσεις,
  • Δυνατότητα εκτενούς ενδοκοιλιακής πλύσης σε περίπτωση διάτρησης της σκωληκοειδούς απόφυσης με ελεύθερο υγρό ή απόστημα,
  • Μειωμένος μετεγχειρητικός πόνος,
  • Μικρότερη Διάρκεια Νοσηλείας στο Νοσοκομείο,
  • Πιο γρήγορη αποκατάσταση της εντερικής λειτουργίας,
  • Ταχύτερη επάνοδος στην φυσιολογική δραστηριότητα και εργασία,
  • Μικρότερο χειρουργικό τραύμα και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.

Είμαι κατάλληλος για λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή;

Αν και η λαπαροσκοπική μέθοδος υπερτερεί έναντι του ανοιχτού χειρουργείου, υπάρχουν μερικοί ασθενείς που δεν είναι κατάλληλοι για λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή.

Μία έγκαιρα διαγνωσμένη και μη ραγείσα σκωληκοειδίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί, σχεδόν πάντα, λαπαροσκοπικά. Ωστόσο, είναι δύσκολο να εφαρμοστεί η μέθοδος αυτή, όταν η φλεγμονή είναι εκτεταμένη και η σκωληκοειδής έχει ραγεί.

Σε αυτήν την περίπτωση μία ανοιχτή σκωληκοειδεκτομή με μεγαλύτερη τομή συστήνεται ώστε να απομακρυνθεί με ασφαλή τρόπο η φλεγμαίνουσα περιοχή.

Επιπλέον, η παχυσαρκία, το ιστορικό προηγούμενου χειρουργείου κοιλιάς με πυκνό τραύμα επούλωσης, η δυσκολία ορατότητας των οργάνων και η αιμορραγική διάθεση αποτελούν παράγοντες αυξημένου κινδύνου μετατροπής ενός λαπαροσκοπικού χειρουργείου σε ανοιχτό.

 

Τι να περιμένω πριν το χειρουργείο;

Πριν το χειρουργείο ακολουθούνται τα παρακάτω:

  • Διακοπή σίτισης και υγρών από το στόμα
  • Χορήγηση υγρών και αντιβιοτικών μέσω ενδοφλέβιου καθετήρα
  • Προετοιμασία για Γενική Αναισθησία

 

Τι να περιμένω μετά το χειρουργείο;

Μετά το χειρουργείο είναι σημαντικό ο ασθενής να ακολουθήσει τις οδηγίες του γιατρού. Η μετεγχειρητική νοσηλεία θα διαρκέσει λίγες ώρες έως μέρες και ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος.

Παρά το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι αισθάνονται καλύτερα μέσα σε λίγες ημέρες , να θυμάστε ότι το σώμα σας χρειάζεται χρόνο για να επουλωθεί το τραύμα .

Παράλληλα, συστήνονται τα παρακάτω:

  • Προσπαθήστε να περπατήσετε την ημέρα μετά την επέμβαση.
  • Επιστρέψτε στην φυσιολογική σας δραστηριότητα μέσα στις επόμενες 1-2 εβδομάδες.
  • Αν ο πόνος δεν αντιμετωπίζετε με τα παυσίπονα που σας έχουν χορηγηθεί, επικοινωνήστε με το Γιατρό σας.

 

Υπάρχουν επιπλοκές;

Οι επιπλοκές της λαπαροσκοπικής σκωληκοειδεκτομής είναι ελάχιστες. Αξιοσημείωτο είναι πως αν το χειρουργείο γίνει σε μη ραγείσα σκωληκοειδή απόφυση, οι επιπλοκές συμβαίνουν μόλις σε συχνότητα 3%.

Αντίθετα, σε περίπτωση χειρουργείου με ραγείσα σκωληκοειδή απόφυση το ποσοστό των επιπλοκών αυξάνεται σε 57%.

Οι συχνότερες επιπλοκές είναι οι εξής:

  • ενδοκοιλιακή αιμορραγία,
  • φλεγμονή του τραύματος και
  • ενδοκοιλιακό απόστημα.

 

Γιατί να επιλέξω τον Δρ. Ηλία;

Ο Δρ. Ηλίας διαθέτει τεράστια εμπειρία και μεγάλη εξειδίκευση στην εφαρμογή των πλέον σύγχρονων και ελάχιστα επεμβατικών λαπαροσκοπικών τεχνικών για την αντιμετώπιση της οξείας σκωληκοειδίτιδας.

Οι σύγχρονες αυτές θεραπευτικές τεχνικές έχουν εξαιρετικό θεραπευτικό αποτέλεσμα και συνοδεύονται από ηπιότερη μετεγχειρητική πορεία.

Σχετικά Άρθρα

Σχετικά Βίντεο

ΓΕΝΙΚΑ

Οξεία Σκωληκοειδίτιδα – Λαπαροσκοπική Σκωληκοειδεκτομή

H σκωληκοειδίτιδα παραμένει μία από τις συχνότερες χειρουργικές παθήσεις και πλέον αντιμετωπίζεται με την ελάχιστα επεμβατική μέθοδο της λαπαροσκοπικής σκωληκοειδεκτομής, η οποία προσφέρει βέλτιστο αισθητικό αποτέλεσμα και σύντομη επιστροφή στις φυσιολογικές δραστηριότητες.

Η σκωληκοειδίτιδα εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα στις ηλικίες 5 – 40 ετών, με μέσο όρο τα 28 έτη. Εκτιμάται, πως 1 στους 20 θα νοσήσει κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Η υψηλή συχνότητα της νόσου, η βαρύτητα των συμπτωμάτων, η «θανατηφόρος εξέλιξη» που ενέχει μία λανθασμένη διάγνωση και η οριστική αντιμετώπιση της νόσου μόνο μέσα στη χειρουργική αίθουσα, καθιστούν τη σκωληκοειδίτιδα μια επείγουσα διαγνωστική πρόκληση για το σύγχρονο Χειρουργό.

Ωστόσο, η εμπειρία του και η δεξιοτεχνία του στο χειρουργικό τραπέζι, μετατρέπουν την αντιμετώπισή της σε ένα λαπαροσκοπικό χειρουργείο ρουτίνας, ασφαλές, ανώδυνο και αναίμακτο για τον ασθενή.

 

Τι είναι η σκωληκοειδής απόφυση;

Η σκωληκοειδής απόφυση, είναι ένα μικρό τμήμα του παχέος εντέρου, υπό τη μορφή ενός μικρού κινητού σωληνίσκου (μήκους 8 – 12 εκατοστών), ο οποίος κρέμεται από το αρχικό τμήμα του παχέος εντέρου, 2 εκατοστά από την ειλεοτυφλική βαλβίδα (κοντά στο σημείο συνδέσεως λεπτού και παχέος εντέρου).

Η εντερική αυτή απόφυση, θα μπορούσε να δίνει την εικόνα ενός σκώληκα, γι΄ αυτό άλλωστε οι πρώτοι ανατόμοι χρησιμοποίησαν αυτόν ακριβώς τον όρο για την περιγραφή του και έχει πλέον καταγραφεί ως σκωληκοειδής απόφυση.

Συνήθως βρίσκεται στο δεξιό κατώτερο τεταρτημόριο της κοιλιάς, κοντά στο δεξιό οστό του ισχίου. Η ακριβής θέση της σκωληκοειδούς απόφυσης παρουσιάζει σημαντικές παραλλαγές από άτομο σε άτομο (π.χ. τυπική, παρακολική, οπισθοτυφλική θέση), εξαιτίας ανατομικών διαφορών αλλά και καταστάσεων με μετατόπιση των ενδοκοιλιακών οργάνων, όπως η εγκυμοσύνη.

 

Ποια είναι η λειτουργία της σκωληκοειδούς απόφυσης;

Η σκωληκοειδής απόφυση, αποτελεί εμβρυϊκό μεν κατάλοιπο, πλούσιο όμως σε λεμφικό ιστό σε νεαρή ηλικία, με συμμετοχή στην άμυνα του οργανισμού. Συμμετέχει, ακόμη, στη ρύθμιση της μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου, χωρίς αυτή να επηρεάζεται μετά την χειρουργική της εξαίρεση σε περίπτωση φλεγμονής.

 

Τι είναι η οξεία σκωληκοειδίτιδα και από τι προκαλείται;

Οξεία Σκωληκοειδίτιδα είναι η φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης.

Σύμφωνα με τα σύγχρονα επιδημιολογικά δεδομένα, συχνότερη αιτία σκωληκοειδίτιδας αποτελεί η απόφραξη του αυλού της σκωληκοειδούς απόφυσης.

Αυτό ενδέχεται να οφείλεται σε κάποιους μηχανικούς παράγοντες, όπως απόφραξη από κόπρανα και στερεά τροφικά κατάλοιπα, ή σε κάποια φλεγμονή (ιογενείς λοιμώξεις, εντεροκολίτιδα κ.λπ.).

Μόλις συμβεί αυτό, η σκωληκοειδής απόφυση διατείνεται και γίνεται οιδηματώδης. Αυτή η αυξημένη πίεση στο εσωτερικό της έχει ως αποτέλεσμα τη θρόμβωση και απόφραξη των μικρών αγγείων της περιοχής και την στάση της λεμφικής ροής, με επακόλουθο την βακτηριακή επιμόλυνση . Σε αυτό το σημείο, ιδιαίτερα σπάνια επέρχεται αυτόματη ίαση.

Αν δεν ακολουθήσει χειρουργική αντιμετώπιση, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος διαπύησης, διάτρησης του τοιχώματος του εντέρου και έξοδος του περιεχομένου του (κόπρανα) στην κοιλιά οδηγώντας στην πρόκληση περιτονίτιδας, μιας ιδιαίτερα επικίνδυνης κατάστασης για τον ασθενή.

Η περιτονίτιδα αποτελεί μια συστηματική φλεγμονώδη αντίδραση του περιτόναιου, του εσωτερικού περιβλήματος της κοιλιάς.

Η γενικευμένη αυτή αντίδραση μπορεί να οδηγήσει πολύ γρήγορα σε πλήρη κατάρρευση των βασικών συστημάτων και οργάνων του οργανισμού.

 

Πότε η οξεία σκωληκοειδίτιδα πρέπει να αντιμετωπιστεί;

Πάντα! Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του 2013 η μόνη οριστική θεραπεία είναι η σκωληκοειδεκτομή.

 

Ποιες είναι οι επιπλοκές, αν δεν αντιμετωπιστεί η οξεία σκωληκοειδίτιδα;

Η σημαντικότερη και πιο επείγουσα επιπλοκή της σκωληκοειδίτιδας είναι η γενικευμένη περιτονίτιδα.

Άλλες επιπλοκές δυνητικά επικίνδυνες για την ζωή του ασθενούς είναι το περιτυφλικό απόστημα, το απόστημα του Δουγλάσσειου χώρου και ο παραλυτικός ειλεός.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ - ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Πότε πρέπει να υποψιαστώ οξεία σκωληκοειδίτιδα;

Η τυπική κλινική εικόνα δεν συναντάται σε όλους τους ασθενείς. Αυτό οφείλεται σε ανατομικές παραλλαγές της σκωληκοειδούς και σε διαφορετική ηλικία.

Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι:

 

Κοιλιακός πόνος

Ο κοιλιακός πόνος αποτελεί το συχνότερο σύμπτωμα της οξείας σκωληκοειδίτιδας. Αρχικά είναι διάχυτος και εντοπίζεται γύρω από τον ομφαλό. Μετά από χρονική περίοδο 1 έως 12 ωρών αλλά συνηθέστερα μετά από 4 – 6 ώρες, ο πόνος γίνεται εντονότερος, συνεχής και εντοπίζεται στον δεξιό λαγόνιο βόθρο, στο κατώτερο δηλαδή δεξιό τεταρτημόριο της κοιλιάς.

 

Ανορεξία

Η ανορεξία είναι συχνό και σταθερό εύρημα σκωληκοειδίτιδας, η απουσία του οποίου θέτει υπό αμφισβήτηση τη διάγνωσή της.

 

Ναυτία – Έμετος

Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν 1 ή 2 φορές έμετο που οφείλεται σε νευρικό ερεθισμό του εντέρου. Τρείς στους τέσσερις ασθενείς εμφανίζουν αυτά τα συμπτώματα.

 

Δυσκοιλιότητα – Διάρροια

Δυσκοιλιότητα παρουσιάζεται συνήθως στους ενήλικες ως αποτέλεσμα της φλεγμονής του περιτοναίου και διάρροια στα παιδιά ως αποτέλεσμα της φλεγμονής του εντέρου.

 

Πυρετός – Διαφορά θερμοκρασίας

Καθώς η νόσος εξελίσσεται και η φλεγμονώδης αντίδραση του οργανισμού γενικεύεται, παρατηρείται αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, ρίγος και πυρετός. Πολύ συχνά παρουσιάζεται διαφορά θερμοκρασίας σε διαδοχικές μετρήσεις θερμοκρασίας στην μασχάλη και στο ορθό.

 

Πώς ο γιατρός θα διαγνώσει οξεία σκωληκοειδίτιδα;

Όπως προαναφέρθηκε, η άτυπη κλινική συμπτωματολογία της οξείας σκωληκοειδίτιδας αποτελεί διαγνωστική πρόκληση για το Θεράποντα Ιατρό. Μετά από αναλυτική καταγραφή του ιστορικού και των συμπτωμάτων, τα κυριότερα σημεία από την κλινική εξέταση που τον βοηθούν στην κλινική διάγνωσή της είναι:

  • μέτρηση της θερμοκρασίας σώματος,
  • μέτρηση του σφυγμού, της αρτηριακής πίεσης και του κορεσμού οξυγόνου του αίματος,
  • ακρόαση του τύπου, της έντασης και της συχνότητας των εντερικών ήχων,
  • ψηλάφηση της κοιλιακής χώρας, εντοπισμός των σημείων πόνου (σημεία Mc Burney και Rovsing), έλεγχος της τάσης των κοιλιακών τοιχωμάτων, πιθανής εικόνας περιτοναϊκού ερεθισμού και δερματικής υπερευαισθησίας,
  • δακτυλική εξέταση ορθού.

Η έγκυρη διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας απαιτεί τη συνολική αξιολόγηση των ευρημάτων της κλινικής εξέτασης και των αποτελεσμάτων των παρακάτω εργαστηριακών και απεικονιστικών εξετάσεων:

  • Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος-ούρων
  • Υπερηχογράφημα κοιλιάς. Αποτελεί πλέον την εξέταση πρώτης επιλογής (gold standard), σε παθολογικές καταστάσεις της κοιλιακής χώρας τόσο σε ενηλίκους όσο και σε παιδιά. Σε περίπτωση έντονης φλεγμονής σε σκωληκοειδίτιδα, η εξέταση μπορεί να οδηγήσει στον εντοπισμό της διογκωμένης σκωληκοειδούς απόφυσης και να επιβεβαιώσει την διάγνωση, καθώς μπορεί να αναδείξει πάχυνση του τοιχώματός της (> 2 mm), αύξηση της διαμέτρου του αυλού της (> 6 mm) και την παρουσία ελεύθερου υγρού στην περιοχή. Μειονέκτημα αποτελεί η χαμηλή ακρίβεια της μεθόδου σε παχύσαρκους ασθενείς.
  • Άλλες απεικονιστικές εξετάσεις, όπως ακτινογραφίας κοιλίας, αξονική τομογραφία κοιλιάς(CT) κ.λπ., μπορεί να ζητηθούν από τον Ιατρό σε περίπτωση μη ασφαλούς διάγνωσης.

Ένα αρκετά ακριβές σκορ αξιολόγησης των συμπτωμάτων και ευρημάτων για τη διάγνωση της οξείας σκωληκοειδίτιδας από το Γιατρό αποτελεί το Alvadaro Score.

Αν το σκορ είναι πάνω από 7 η διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας είναι πιθανή.

Συμπτώματα Σκορ
Κοιλιακός Πόνος στο ΔΚΤ 1
Ναυτία/Έμετος 1
Ανορεξία 1
Σημεία
Ευαισθησία στο ΔΚΤ 2
Αναπηδώσα Ευαισθησία στο ΔΚΤ 1
Αυξημένη Θερμοκρασία 1
Εργαστηριακά Ευρήματα
Λευκοκυττάρωση 2
Στροφή των Ουδετεροφίλων Αριστερά 1
Σύνολο 10

ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

Είναι αναγκαίο το χειρουργείο ή όχι;

Το χειρουργείο αποτελεί την μόνη αποτελεσματική και ασφαλή θεραπεία της σκωληκοειδεκτομής, σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες του Αμερικάνικου Κολλεγίου Χειρουργών.

Σε περίπτωση μη επιπλεγμένης σκωληκοειδίτιδας, μπορεί να χορηγηθούν αντιβιοτικά.

Ωστόσο, κλινικές μελέτες έχουν δείξει πως 1 στις 5 περιπτώσεις σκωληκοειδίτιδας που θα αντιμετωπισθούν μόνο με αντιβιοτικά, θα εμφανίσουν σύντομα υποτροπή και θα χρειαστούν τελικά σκωληκοειδεκτομή.

 

Τι χειρουργείο να επιλέξω;

Η χειρουργική θεραπεία γίνεται είτε ανοικτά είτε λαπαροσκοπικά.

Η λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή κατέχει πλέον πρωτεύοντα ρόλο στην θεραπεία της σκωληκοειδίτιδας, ενώ η τεχνική του ανοιχτού χειρουργείου ολοένα και παραχωρεί τη θέση της στις σύγχρονες τεχνικές.

 

Πώς γίνεται η λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή;

Κατά τη λαπαροσκόπηση, η εισαγωγή των χειρουργικών εργαλείων για την εξαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης γίνεται μέσω τριών λεπτών τομών στο δέρμα, μήκους μερικών μόνο χιλιοστών.

Η επέμβαση γίνεται υπό γενική αναισθησία και διαρκεί λιγότερο από 1 ώρα.

 

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής σκωληκοειδεκτομής;

Η λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή έχει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της παραδοσιακής, ανοικτής χειρουργικής επέμβασης, όπως:

  • Πληρέστερος έλεγχος της περιτοναϊκής κοιλότητας για πιθανές συνυπάρχουσες παθήσεις,
  • Δυνατότητα εκτενούς ενδοκοιλιακής πλύσης σε περίπτωση διάτρησης της σκωληκοειδούς απόφυσης με ελεύθερο υγρό ή απόστημα,
  • Μειωμένος μετεγχειρητικός πόνος,
  • Μικρότερη Διάρκεια Νοσηλείας στο Νοσοκομείο,
  • Πιο γρήγορη αποκατάσταση της εντερικής λειτουργίας,
  • Ταχύτερη επάνοδος στην φυσιολογική δραστηριότητα και εργασία,
  • Μικρότερο χειρουργικό τραύμα και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Είμαι κατάλληλος για λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή;

Αν και η λαπαροσκοπική μέθοδος υπερτερεί έναντι του ανοιχτού χειρουργείου, υπάρχουν μερικοί ασθενείς που δεν είναι κατάλληλοι για λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή.

Μία έγκαιρα διαγνωσμένη και μη ραγείσα σκωληκοειδίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί, σχεδόν πάντα, λαπαροσκοπικά. Ωστόσο, είναι δύσκολο να εφαρμοστεί η μέθοδος αυτή, όταν η φλεγμονή είναι εκτεταμένη και η σκωληκοειδής έχει ραγεί.

Σε αυτήν την περίπτωση μία ανοιχτή σκωληκοειδεκτομή με μεγαλύτερη τομή συστήνεται ώστε να απομακρυνθεί με ασφαλή τρόπο η φλεγμαίνουσα περιοχή.

Επιπλέον, η παχυσαρκία, το ιστορικό προηγούμενου χειρουργείου κοιλιάς με πυκνό τραύμα επούλωσης, η δυσκολία ορατότητας των οργάνων και η αιμορραγική διάθεση αποτελούν παράγοντες αυξημένου κινδύνου μετατροπής ενός λαπαροσκοπικού χειρουργείου σε ανοιχτό.

 

Τι να περιμένω πριν το χειρουργείο;

Πριν το χειρουργείο ακολουθούνται τα παρακάτω:

  • Διακοπή σίτισης και υγρών από το στόμα
  • Χορήγηση υγρών και αντιβιοτικών μέσω ενδοφλέβιου καθετήρα
  • Προετοιμασία για Γενική Αναισθησία

 

Τι να περιμένω μετά το χειρουργείο;

Μετά το χειρουργείο είναι σημαντικό ο ασθενής να ακολουθήσει τις οδηγίες του γιατρού. Η μετεγχειρητική νοσηλεία θα διαρκέσει λίγες ώρες έως μέρες και ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος.

Παρά το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι αισθάνονται καλύτερα μέσα σε λίγες ημέρες , να θυμάστε ότι το σώμα σας χρειάζεται χρόνο για να επουλωθεί το τραύμα .

Παράλληλα, συστήνονται τα παρακάτω:

  • Προσπαθήστε να περπατήσετε την ημέρα μετά την επέμβαση.
  • Επιστρέψτε στην φυσιολογική σας δραστηριότητα μέσα στις επόμενες 1-2 εβδομάδες.
  • Αν ο πόνος δεν αντιμετωπίζετε με τα παυσίπονα που σας έχουν χορηγηθεί, επικοινωνήστε με το Γιατρό σας.

 

Υπάρχουν επιπλοκές;

Οι επιπλοκές της λαπαροσκοπικής σκωληκοειδεκτομής είναι ελάχιστες. Αξιοσημείωτο είναι πως αν το χειρουργείο γίνει σε μη ραγείσα σκωληκοειδή απόφυση, οι επιπλοκές συμβαίνουν μόλις σε συχνότητα 3%.

Αντίθετα, σε περίπτωση χειρουργείου με ραγείσα σκωληκοειδή απόφυση το ποσοστό των επιπλοκών αυξάνεται σε 57%.

Οι συχνότερες επιπλοκές είναι οι εξής:

  • ενδοκοιλιακή αιμορραγία,
  • φλεγμονή του τραύματος και
  • ενδοκοιλιακό απόστημα.

 

Γιατί να επιλέξω τον Δρ. Ηλία;

Ο Δρ. Ηλίας διαθέτει τεράστια εμπειρία και μεγάλη εξειδίκευση στην εφαρμογή των πλέον σύγχρονων και ελάχιστα επεμβατικών λαπαροσκοπικών τεχνικών για την αντιμετώπιση της οξείας σκωληκοειδίτιδας.

Οι σύγχρονες αυτές θεραπευτικές τεχνικές έχουν εξαιρετικό θεραπευτικό αποτέλεσμα και συνοδεύονται από ηπιότερη μετεγχειρητική πορεία.

Σχετικά Άρθρα

Σχετικά Βίντεο

Στοιχεία Επικοινωνίας

  • Αιμορροΐδες

    Γνωστή στο ευρύ κοινό ως «αιμορροΐδες», η αιμορροϊδοπάθεια ταλαιπωρεί σήμερα σχεδόν έναν στους τρεις ανθρώπους στον πλανήτη, επηρεάζοντας...
    Διαβάστε Περισσότερα
  • Κήλες

    Οι κήλες αποτελούν την πιο συχνή αιτία εισαγωγής στο χειρουργείο. Κάθε χρόνο πραγματοποιούνται πάνω από 15 εκατομμύρια...
    Διαβάστε Περισσότερα
  • Πέτρα στη χολή

    Χολολιθίαση, ή κοινώς μιλώντας, πέτρες στην χολή, είναι μια παθολογία που χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό μικρών λίθων εντός της χοληδόχου...
    Διαβάστε Περισσότερα
  • Κύστη Κόκκυγος

    Η κύστη κόκκυγος είναι μία συχνή πάθηση που προσβάλλει κατά κανόνα νέους ανθρώπους και μέχρι πρότινος αποτελούσε συνώνυμο της...
    Διαβάστε Περισσότερα